diluo
diluo, to wash away, dissolve, dilute, wash, drench
Could not find diluunt in Logeion dictionaries.
diluunt Verb: present active indicative 3rd plural of diluo
- I Lit.
- A In gen.: ne aqua lateres diluere posset, * Caes. B. C. 2, 10, 6: sata laeta boumque labores, Verg. G. 1, 326; cf.: sanguine diluitur tellus, is soaked, Furius Antias ap. Gell. 18, 11, 4: unguenta lacrimis, Ov. P. 1, 9, 53: alvum helleboro, Gell. 17, 15, 4: vulnus cruris aceto, Petr. 136, 7; cf.: ulcus ovi albore, Scrib. Comp. 24: colorem, i.e. to wash out, weaken, Plin. 31, 7, 42, § 91; Ov. P. 4, 10, 62: amnes diluuntur, Plin. 31, 4, 29, § 52.—
- B In partic., to dissolve any thing in a liquid, i. e. to temper, dilute, mix: absinthia, Lucr. 4, 224; 6, 930; cf. venenum, Liv. 40, 4 fin.: helleborum, Pers. 5, 100: vinum, i.e. to dilute with water, Mart. 1, 107; v. under P. a.: favos lacte et miti Baccho (i. e. vino), Verg. G. 1, 344; cf.: Hymettia mella Falerno, Hor. S. 2, 2, 16: insignem bacam aceto, id. ib. 2, 3, 241: medicamentum aceto, Cels. 5, 20; Scrib. Comp. 158; 261 al.: circaeam in vino, Plin. 27, 8, 38, § 60: rutam cum mero, Col. 6, 4, 2: medicamentum ex aqua, Scrib. Comp. 247 et saep.
- II Trop.
- A To weaken, lessen, impair; to do away with, remove: adversariorum confirmatio diluitur aut infirmatur aut elevatur, Cic. Inv. 1, 42: res leves infirmare ac diluere (opp. confirmare), id. Rosc. Am. 15; Quint. 9, 2, 80: molestias omnes (c. c. extenuare), Cic. Tusc. 3, 16; cf.: curam multo mero, Ov. A. A. 238: seriorem horam mero, id. H. 19, 14: vitium ex animo (Bacchus), Prop. 3, 17, 6 (4, 16, 6 M.): crimen, Cic. Mil. 27; id. Brut. 80, 278; Liv. 4, 14; Quint. 7, 10, 12 (opp. obicere); 9, 2, 53 (c. c. negare) et saep.; cf. also Cic. Cael. 15; Liv. 45, 10; Quint. 4, 2, 26; Ov. R. Am. 695 et saep.: invidiam aliqua cavillatione, Suet. Vesp. 23: injurias aere pauco, to atone for, Gell. 20, 1, 31: omnes affectuum vires, Quint. 11, 1, 52: ejus auctoritatem, Sen. Ep. 29: memoriam tam praeclarae rei, Val. Max. 9, 2, 1.—*
- B Analog. with its synon. dissolvere, to solve a difficulty, i. e. to explain: mi, quod rogavi, dilue, Plaut. Rud. 4, 4, 64 (1108).—Hence,
- 1. doorweken, oplossen [vulnus aceto wassen; colorem doen verbleken];
- 2. wegwassen, wegspoelen [sata];
- 3. door oplossing bereiden, mengen, verdunnen [venenum; vinum aanlengen];
- 4. (metaf.) verdrijven, verwijderen [curam mero; alcis auctoritatem ondermijnen; vitium ex animo];
- 5. ontkrachten, onhoudbaar maken [crimen]; ➤ ~ alqd et falsum esse docere;
- 6. laten verwateren [amicitiam];
- 7. (Plaut.) duidelijk uiteenzetten.
洗。調和。減。解。辩駁化開。— vinum 以酒放水。— crimen 脫罪。
Suggest a Translation
See an image
- to wash away, dissolve, dilute, wash, drench: ne aqua lateres diluere posset, Cs.: sata laeta, V.: unguenta lacrimis, O.: diluta labella guttis, moistened, Ct.—To dissolve, temper, dilute, mix, steep: venenum, L.: favos lacte, V.: mella Falerno, H.—Fig., to weaken, lessen, impair, extenuate: res levīs crimen: molestias omnīs: horam mero, O.: quae Popilius obiecerat, L.: unāquāque de re.
-
…, quid diceres apud me habitavit, mecum fuit ; ego illum ad iudicium meum, quo facilius crimen inimicorum diluere possem, vivum atque incolumem reservavi. itane vero tu tua pericula communi periculo defendes tu supplicia quae debentur hostibus…
Cicero, in Verrem
-
…primum quod nihil ei accidit nisi quod posse accidere diu cogitaverit, quae cogitatio una maxime molestias omnis extenuat et diluit, deinde quod humana humane ferenda intellegit, postremo quod videt malum nullum esse nisi culpam, culpam autem nullam…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…sensim erit pedetemptimque facienda, ut amicitias, quae minus delectent et minus probentur, magis decere censent sapientes sensim diluere quam repente praecidere. Commutato autem genere vitae omni ratione curandum est, ut id bono consilio fecisse videamur .…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…perpurgata sunt, non refutata, non fracta qui igitur id factum est quia dedisti mihi, Triari, quod diluerem, in quo argumentarer, de quo disputarem ; quia genus eius modi fuit criminum quod non totum penderet ex…
Cicero, pro Scauro
-
…sicuti dicitur, non quasi saepe iam dicta et numquam probata sit. hodierno enim die primum veteris istius criminis diluendi potestas est data, ante hoc tempus error in hac causa atque invidia versata est. quam ob rem ,…
Cicero, pro Cluentio
-
…ut profluens amnis aut vix aut nullo modo, conclusa autem aqua facile conrumpitur, sic orationis flumine reprensoris convicia diluuntur, angustia autem conclusae rationis non facile se ipsa tutatur. Haec enim quae dilatantur a nobis Zeno sic premebat…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…id susciperet, quod occultare non posset, neque tam amentem, ut poenas ac iudicia contemneret. consequentia autem diluet exponendo non esse illa certa indicia facti, quae etiam nullo admisso consequi possent, consistetque in singulis et ea…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…repugnetis eamque animis vestris aut libentibus aut aequis remittatis ; tum autem cum ego una quaque de re dicam et diluam, ne ipsi quae contraria sint taciti cogitationi vestrae subiciatis sed ad extremum exspectetis meque meum dicendi ordinem servare patiamini…
Cicero, pro Cluentio
-
…equitabit eculeis. emi, pecuniam solvi. credo. etiam tabulae proferentur. est tanti ; cedo tabulas. dilue sane crimen hoc Calidianum, dum ego tabulas aspicere possim. verum tamen quid erat quod Calidius Romae quereretur se…
Cicero, in Verrem
-
…aut causa aut spe significanda ; et si in nos aliquod odium offensiove conlata sit, ea tollenda minuendave aut diluendo aut extenuando aut compensando aut deprecando. intellegenter autem ut audiamur et item attente, ab ipsis rebus ordiendum est…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria