discindere

discindere [CL; conf. w.2 decidere] 1 to tear apart, pull down; b (fig.). c to divide. factum est ut in passione Domini pontifex Judaeorum sua ipse vestimenta desciderit Bede Mark 281; discissis [v. l. discisis] viculis ‥ advexit ‥ congeriem trabium Id. HE III 16; s1163 in die Palmarum orta est ‥ tempestas valida, que tentorium, quod ‥ pro ‥ solemnitate diei erectum est, solo tenus decissum est et dissipatum Gerv. Cant. Chr. 173; 1229 si ‥ telas ‥ descindat (v. 2 decidere 1a). b 797 ut ecclesiae unitas, quae partim discissa est, ‥ adunetur Alcuin Ep. 128; animam meam discissam vulneribus daemonum Anselm (Or. 9) III 32; desperationis discissa nube Samson Mir. Edm. II 3. c regnum Judaeae ‥ Augustus per tetrarchias ~ere curavit Bede Luke 351; Conc. HS 542 (v. discissio 1c). 2 to separate (seed) in the act of generation. Cf. 2 decidere 3. et tunc materia eorum que generantur per descisionem non venit in unam rem cum efficiente, quia quod descinditur non est talis rei materia nisi post descisionem, sc. quando est actuale semen Kilwardby SP f. 28rb. 3 (? by conf. w. dissidere) to quarrel. Cf. discissio 2. ut vix ‥ alter alteri assensum ‥ prebuerit, invicem ~entes Osb. Bawdsey clxxvii; 1318 corda ~encium ‥ ad vere caritatis dulcedinem ‥ revocanda FormOx 45.

discindere

Saved

Recent