disciplinabilis
discī̆plīnābĭlis, e, adj. [disciplina],
- to be learned by teaching, Cassiod. Var. 4, 33; Isid. 2, 24, 9.—Hence, adv.: discī̆plīnā-bĭlĭter, in an instructive manner, Cassiod. in Psalt. praef. 4; id. in Psa. 150, 4.
disciplīnābilis, e (disciplina), schulmäßig unterrichtbar od. unterrichtet, geschult, voluntates, Cassiod. var. 4, 33, 1. Isid. 2, 24, 9. – Cornif. rhet. 3, 4 schlechte Lesart. – Adv. disciplīnābiliter, Cassiod. in psalm. praef. 4; in psalm. 150, 4.
sola animalia audientia sunt ~ia
omnia animalia memoriam juxta auditum habentia ~ia sunt
veritas que lucet in libris omni se ~i sensui manifestare desiderat
canonici sub rigida et ~i regula ecclesiasticis excubiis ‥ mancipati
pono itaqueA Deum,B etC duo dicta Dei ~ia vel duas res suppositas sub eternis revelationibus
disciplīnābĭlis, e (disciplina), qui peut être enseigné : Isid. Orig. 2, 24, 9 || disciplinable : Cassiod. Var. 4, 33.
*disciplinabilis, e. adj. et, v. disciplinalis
See an image
See an image