About
Menu

disciplinaliter

disciplinaliter [LL = wisely] , a in the course of instruction. b by the exercise of discipline. a quoniam disputatio prior est disciplina, prius est disserendum de his que ~er interrogantur quam de his que elective Balsh. AD rec. 2 129.  b 941 (15c) misericors Auctor ‥ alios in superiori gradu constituit ‥ reges, qui ‥ subditorum causam displinaliter [sic] modo misericorditer procurarent CS 769; populum ~er eruditum J. Sal. Pol. 611A (v. colluctatio b); principem anathematizare non est principi maledicere ‥, sed principem tanquam ecclesie filium ~er coercere H. Bos. Thom. IV 17 p. 389.

Saved

Recent