discophorus
discŏphŏrus, i, m., = δισκοφόρος,
- one who carries a dish (discus, II.), a dishbearer, Hier. in Daniel, praef.
discophorus, ī, m. (δισκοφόρος), der Schüsselträger, Hieron. praef. in Daniel. extr. u. Gloss.
~for[u ]m, discum portantem
~forus, discifer velstiweard
Habacuc, cocti pulmenti ~phorum [cf. ], non pensatisDan. xiv 32
a dische berer , ~forus ‥,a sewer at the mete , depositor ‥, ~forus
discŏphŏrus, ī, m. (δισκοφόρος), celui qui porte les plats : Hier. Dan. præf.
Discifer, Dapifer,
Maître d'hôtel, apud Ælfricum, et Guibertum lib. 3. de Vita sua cap. 9. Joan. de Janua :
sLutrensis cap. 1. n. 4. S. Sebastianus dicitur
Discophorus Domini: forte
Discophorusappellatur, ex eo, quod habetur Danielis cap. 14 :
Quum vero ad Abacuc venerat, et de Judæa ad Chaldæam, raptum Discophorum lectitabat.
discos ferunt. S. Cæsarius Arelatensis Episcopus ad Oratoriam Abbatissam :
Æqualia cibaria, potionesque communes exhibeant Discoferæ vel pincernæ.His addo, quæ habet auctor Græcismi de notione vocis
discus:
Rursum :Est discus ludus, discus quoque regia mensa, Discus scutella tibi sit, discus quoque mappa.
Discus scutellam, mensam notat atque mapellam.
discuslancis profundioris figuram habet. Liturgia S. Chrysostomi :
Ὁ δὲ διάκονος ἐντρεπίζει τὰ ἱερὰ, τὸν μὲν ἅγιον δίσκον ἐν τῷ μέρει τῷ ἀριστερῷ, τὸ δὲ ποτήριον ἐν τῷ δεξιῷ.Joan. Damascen. in Synodica ad Theophil. Imp. :
Ἴδε τὰ ἱερὰ αὐτοῦ ἀναθήματα, τὰς ἱερὰς ἐνδυτὰς, τὰ ἱερὰ σκεύη. ψηλάφησον καὶ ἴδε τὸν μέγιστον αὐτοῦ δίσκον, εἰς ὅνπερ ἐγκαυστικοῖς καλλιεργήμασιν ὁ μυστικὸς τοῦ Χριστοῦ δεῖπνος, μετὰ τῶν δώδεκα Ἀποστόλων ἐγκεκόλαπτο.Chron. Alexandr. pag. 892 :
Τὰ τίμια ῥιπίδια, δισκάρια, καὶ ποτήρια, καὶ ἄλλα ἱερὰ σκεύη.Hinc
Δισκοκαλύμματα ὁλόχρυσα διὰ μαργαριταρίων.