About
Menu

discopulare

discopulare [cf. copulare 1a, AN descopler] , to uncouple, unleash (hounds, partly fig.); v. et. decopulare. b to take apart, dismantle. curraces discopulat inque repertum / venator stimulat voce sonoque canes L. Durh. Dial. II 71; ~atis canibus ‥ hunc [cervum] insequuntur R. Cold. Godr. 347; ~atis canibus J. Furness Kentig. 36 p. 223; s1239 [legatus] miserat ad curiam Romanam unum legistarum suorum, quorum magnam catervam retinuit, quasi venator canes venaticos, super electores prelatorum ~andos M. Par. Maj. III 531; 1255 in eo [bosco] ~avit duos brachettos de mota sua SelPlForest 99; 1293 requisiti si ‥ predicti leporarii discupulate [sic] fuerunt in chacia Reg. Cant. 319.  b 1322 de j springald’ ‥, ij ingeniis veteribus ~atis MinAc 1145/21 m. 34; to departe, ‥ dirimere, ~a[re], ‥ disjungere ‥ CathA.

Saved

Recent