About
Menu

discorditer

discorditer [LL] , discordantly, without agreement; b (mus.). Anselm II 240 (v. concorditer a); 1339 Ludovicum de Bavaria, ~iter in regem Romanorum electum (Lit. Papae) Wals. HA I 209; s1366 vacante sede Cantuar’ ‥, conventus ejusdem loci in priorem illorum dominum W. Wynton’ episcopum [et al.] ‥. ~iter consenserunt J. Reading 190b; 1423 sicut sub Christi capite unum corpus existitis, sic ‥ providere necesse est ne vestra membra abinvicem ~iter separetis Reg. Cant. III 520.  b [cantor], si aliquos percipiat ‥ aliter quam decet ‥, segniter viz. aut ~iter cantare aut psalmodizare, usque ante eos humiliter incedet ‥, signum eis ‥ faciens ut ‥ conveniencius psallant Cust. Westm. 36 (cf. Cust. Cant. 96).

Saved

Recent