discredere

discredere [LL] 1 to disbelieve: a (w. acc. & inf. or compl.); b (w. quod); c (w. quin); d (w. dat. of person); e (w. dat. of statement); f (w. acc. of statement); g (absol.). h (pr. ppl.) unbelieving, unbeliever. V. et. decredere. a [Joseph] non ~ebat in ea [Maria] prophetiam ‥ fuisse completam Bede Hom. I 5. 32; quorum nomina scribere ‥ refugio, quia barbarum quiddam stridunt, non quod eos sanctos vel ~am vel diffitear W. Malm. GP IV 186; num ‥ sententiam hanc veram esse ~is? Ad. Scot OP 585B; Augustinum ‥ quandoque dormitasse ~i non debet Gir. Spec. II 23.  b cum Judei dubitarent, imo, quod pejus est, ~erent, quod humanitas ‥ relaxare facinora posset Pull. Sent. 803c; nephas est ~ere quod Verbum Dei ‥ sic alternat ‥ verba sua Wycl. Conf. 508.  c dum ‥ iret comes G. nullo modo ~ens ‥ curiam ivit G. Crispin Herl. 90; non dubitavit quin auderet interrogare quod vellet, nec ~idit quin ‥ ei responderetur Ad. Scot Serm. 304B.  d nec adhuc eis estimas ~endum, qui me ‥ tuum vocant proditorem Ailr. Ed. Conf. 767A; s1263 res mane regi refertur; sed ipse ~it narrantibus Rish. 15; posteriores non potuerunt eos [priores] per racionem improbare et noluerunt eis ~ere nisi ‥ Duns Ord. I 64; numquam ‥ vel raro ~itur doctoribus ab ecclesia approbatis Ockham Dial. 844.  e irrideant ‥ aut nimium litterati aut parum creduli: illi sillabas captent et cavillent; isti sentenciis derogent et ~ant Ad. Eyns. Hug. I 14 p. 43; s1399 ne forte ~as verbis, audi quid [sic] sequitur operibus cum effectu V. Ric. II 151.  f c1240 hec omnia non ~imus, sed talibus omnimodam fidem adhibemus (AncC IV 118) RL II 19.  g ab eis qui Christianae paci ~endo resisterent Bede Sam. 641.  h un trewe, infidelis, infidus qui fide caret, descre[d]ens, hereticus, paganus CathA. 2 to discredit. 1563 si aliqua persona ‥ committeret perjurium ‥, tunc ‥ foret ~it[us] et dishabilitat[us] in perpetuum jurari [sic] in aliqua curia Entries 481b (cf. StRealm IV 437).