discrete
discrētē, Adv. (discerno), getrennt, Prisc. 16, 7 (wo Ggstz. simul) u. Eccl.
ponamus fontem de quo nascatur et fluat rivus, qui postea colligatur in lacum; sitque nomen ejus Nilus. sic itaque ~e dicimus fontem, rivum et lacum ut fontem non dicamus ‘rivum’ aut ‘lacum’, nec rivum aut ‘fontem’ aut ‘lacum’ [etc. ]
propria ~e intelliguntur a communibus et communia a discretis
si [cera ] ex utrisque, duritia sc. atque mollitie, ~e habens sigillo inprimitur
proprietates personarum [Trinitatis ] vocabula quedam designant ~e, alia confuse: ~e singulas, confuse autem binas vel ternas
~e et moderanter illorum [judicum ] imperitiam et insipientiam redarguens
sicut ‥ iste materialis panis ~e sumptus humanam carnem nutrit
respondit archiepiscopus minus ~e quam deberet, dicens: “si ipse homo Dei esse non vult, sit homo diaboli!”
si [sacerdos ] invenerit laicum ~e et in forma ecclesie baptizasse ‥, approbet factum
debet ‥ paulatim et ~e ejus carnis superbiam dominare
procurator ‥ asseverat quod in visitando monasteria ‥ invenit ‥ singula ~issime ordinata
discrētē, Prisc. Gramm. 16, 7, et discrētim, Apul. M. 6, 1 ; Amm. 19, 6, 13 (discerno), séparément, à part.
discrete . adv. et, v. discretim
See an image
See an image