discretus
discrētus, a, um, Part., from discerno.
de his sermo ad ortum prorumpit quae leviore ~u ab humano genere distant
discrētus, a, um, part. de discerno.
discretus , a, um. part. p. et, v. discrevi
See an image
See an image
Ego Odo Dux Burgundiæ notum facio universis, quod Major et jurati Communiæ Divionis, ne suorum Discretorum excessus in dampnum universitatis nimis excrescerent, impetraverunt a me sibi donari omnes illos excessus.Apud Scriptores nostros medii ævi non semel occurrit
Vir discretuspro Viro prudenti : quod damnat Vossius de Vitiis Sermonis lib. 1. cap. 33. pag. 144. quoniam Antiquis
Discretusconstanter passive sumitur : quare Jovianus Pontanus
Discernensquam
Discretusmavult. Utcumque tamen ferri potest
Discretus, ut observat Faber in Thesauro ; Si enim, inquit, Plautus
Notosdixit pro iis qui noverunt,
Suspectumpro Suspicace Dionysius Cato in Distichis ; non absurde adeo
Discretus, pro eo qui discernit dici videatur.
Honorabilisburgensi vel mercatori,
Discretusnotario, et
Providuslaboratori.
Venerabileset
Honorabilesindistincte appellantur consules, in Comput. ann. 1502. pag. 78. col. 2. ibid. Arest. ann. 1302. in Reg.
Olimparlam. Paris. :
Patet per arrestum Grimerio de Placentia, thesaurario Bajocensi,... qualitatem viri Discreti datam fuisse.
discrētus
- P. of discerno.