discriminator
discrīmĭnātor, ōris, m. [discrimino],
- one who distinguishes or discriminates (late Lat) = distinctor, Aug. ap. Joann. 20, 12.
discrīminātor, ōris, m. (discrimino), der Unterscheider, Augustin. tract. in Ioann. 20, 12. – ➳ Tert. ad nat. 1, 10 med. ist wohl criminatores zu lesen, wie apol. 14.
discrīmĭnātŏr, ōris, m. (discrimino), celui qui discerne, qui fait la différence : Aug. Ev. Joann. 20, 12.