discriptio
discriptio, a division, distribution, apportionment, assignment
dīscriptio, ōnis, f. [discribo],
- a division, distribution, apportionment: civitatis, Cic. Sest. 65, 137: populi, id. Planc. 18, 45: privatarum possessionum, id. Off. 1, 7, 21; id. Tusc. 4, 1, 1; 5, 24, 68; id. Rep. 1, 46, 70; id. N. D. 1, 33, 92 al. (In these passages, formerly descriptio, q. v.)
dīscrīptio, ōnis, f. (discribo), die Einteilung, Verteilung, partium, Corp. inscr. Lat. 6, 10230, 17: civitatis, Gliederung, Cic. Sest. 137 (u. so jetzt im Text bei Cic. Tusc. 4, 1; de nat. deor. 1, 92; de rep. 1, 70 u.a.; überall als Nbf. od. Variante von descriptio no. II, B, 3–5, w. s.). – Vgl. discribo ➳ .
~o, adfixio
discrīptĭō, (13) ōnis, f. (discribo), ¶ 1 [en parl. de plusieurs objets] répartition en des endroits précis, assignation dʼune place à lʼun, dʼune place à lʼautre, classement, distribution : expetendarum fugiendarumque rerum Cic. Tusc. 5, 68, classement des biens et des maux ; quæ discriptio Cic. Rep. 2, 39, cette distribution [du peuple en classes], cf. Leg. 2, 30 ; 3, 12 ; Rep. 4, 1 ; 4, 10 ¶ 2 classement (distribution, arrangement) des diverses parties dʼun tout, organisation, économie : omnium corporis partium Cic. Nat. 1, 92, lʼharmonieuse distribution de toutes les parties du corps humain, cf. 2, 115 ; 2, 121 ; Rep. 1, 70 ; juris discriptio Cic. Off. 2, 15, lʼorganisation du droit, cf. 1, 96 ; civitatis Cic. Sest. 137, lʼorganisation politique, la constitution de la cité.
➳ v. descriptio.
dīscrīptiō ōnis, f
- discribo, a division, distribution, apportionment, assignment: civitatis: populi: possessionum: per urbem caedis (cf. descriptio).