About Report a problem

Menu

discurro

discurro, to run different ways, run to and fro, run about, wander, roam

Frieze-Dennison Vergil

discurrō, cucurrī, or currī, cursus, 3, n.: to run apart; to ride in different directions, 5.580; to move in patrols, or hurry to and fro as patrols, 9.164; (impers.), discurritur, they hurry in different directions, 11.468.

Could not find discursisque in Logeion dictionaries.

discursisque Verb: perfect passive participle feminine ablative plural, Verb: perfect passive participle feminine dative plural, Verb: perfect passive participle masculine ablative plural, Verb: perfect passive participle masculine dative plural, Verb: perfect passive participle neuter ablative plural, Verb: perfect passive participle neuter dative plural of discurro

See discursisque in Morpho

dis-curro, curri and cucurri (perf. discucurri, Liv. 25, 25, 9; Sen. Contr. 4, 2; Suet. Calig. 32: discurrisse, Curt. 4, 15, 5; oftener curri, Liv. 34, 37; 3, 7, 32; Sen. Ep. 90, 36; Curt. 4, 15, 10 al.), cursum, 3, v. n.
  • I To run different ways, to run to and fro, run about (not freq. till after the Aug. per.; in Cic. not at all): in muris armata civitas, * Caes. B. C. 3, 105, 3: deus in montibus altis, Ov. F. 2, 285: plebs pileata tota Urbe, Suet. Ner. 57: circa deum delubra, Liv. 26, 9; cf.: circa vias, id. 25, 9: per omnes silvas, Ov. M. 14, 419; cf.: per ambitum lacus, Suet. Claud. 21; and: per Baianum sinum equis, id. Calig. 19: more victorum cum palma discucurrit, id. ib. 32 et saep.—Designating the term. ad quem: ad portas, Liv. 25, 37; Verg. A. 12, 577: ad arma, Liv. 5, 36: ad praedam, Curt. 4, 15: ad officia, Petr. 114, 1: ad rapiendas virgines, Liv. 1, 9 et saep.: in latera, Front. Strat. 2, 3, 10; cf.: a media in utramque partem, Quint. 2, 4, 15.—Pass. impers.: ilicet in muros tota discurritur urbe, Verg. A. 11, 468: in tribus ad suffragium ferendum, Liv. 25, 2: ab caede ad diripiendam urbem, id. 27, 16 al.— In the pass., with a homogeneous subject: discursis magnis itineribus, Amm.29, 5.—
    • B Of inanimate and abstract subjects: discurrentes maculae in gemma, Plin. 37, 1, 3, § 5; 13, 21, 37, § 117: catenae circa latera, id. 33, 3, 12, § 40 al.: (Nilus) diversa ruens septem discurrit in ora, Verg. G. 4, 291; Plin. 11, 37, 69, § 182: fama tota urbe discurrit, Curt. 4, 1: mens discurret utroque, Ov. R. Am. 443.—
  • II Transf., to traverse, run through or over, hasten through (post-class.): latius arva, Avien. Descr. Orb. 516: Gallias, Amm.15, 5, 4: tramite aliquo discurso, id. 16, 2, 10: discursis itineribus magnis, id. 29, 5, 17.—
  • III Trop., like Gr. διελθεῖν, to speak at length of a thing, to discourse of (post-class.): super quo nunc pauca discurram, Amm.17, 4 (cf. in this sense the Romance discorrere, discourir, and v. 2, discursus, II.).

Saved

Recent