discubitio
discŭbĭtĭo, ōnis, f. [discumbo],
- a place for lying down, a couch, Inscr. Orell. 2106.
discubitio, ōnis, f. (discumbo), die Ruhebank, das Lager, Corp. inscr. Lat. 13, 1766. Augustin. serm. 118, 1 Mai.
discŭbĭtĭō, ōnis, f. , siège de salle à manger : Aug. Serm. 3, 1.