dislocare

dislocare [cf. CL locare, OF desloer] 1 (pass.): a (anat.) to be dislocated; b (fig.). a si ~atur pes, statim ponatur in aqua frigidissima Gilb. VII 358. 1; cum videris juncturam non moveri, judica quod ~ata est integre Gad. 127v. 2 (cf. ib. 81. 1: si matrix steterit ~ata et maxime si exiverit ad exteriora, ex difficili ‥ curatur); in ‥ mundo, dum membrum fuerit extra locum suum ‥, fit ‥ perturbacio ‥; sic quoque in corpore humano, quando membra ~antur ‥, fit dolor et morbus Higd. II prol. p. 180; oute of lyth, ~atus, luxus CathA.  b anima ‥ leprose tumescens superbia extra statum debitum ~ata deficiet a recepcione naturalis influencie lucis prime Wycl. Innoc. 488. 2 to disallow (item in account). V. et. deallocare a, disallocare a. 1380 damus eis ‥ potestatem ad allocandum, seu ~andum et omnia alia faciendum ‥ que ad auditorum officium pertinere noscuntur Reg. Heref. 20. 3 to cancel lease of. 1426 ad ‥ fructus, redditus ‥ et emolumenta ad eundem P‥. pertinencia ‥ locandum, ~andum et ad firmam seu annuam pensionem dandum et concedendum Reg. Cant. I 238.