About
Menu

disjungere

disjungere [CL] 1 to unyoke. ~it [AS: unscenþ] Ælf. Coll. 91 (v. bubulcus a); 1223 (v. carruca 2a); 1285 ab illa hora quando boves junguntur [ed.: †merguntur] quousque ~antur [ed.: †dismergantur] (Slyndon) Cust. Suss II 3; [ballivus] carucas dominicas adeat ‥, prospiciens quod antequam dietam suam plene paraverint minime ~entur Fleta 161 (cf. (v. diaeta 3a)). 2 a to dismantle. b to cleave asunder. c (pass.) to come to pieces. d to be held apart. e (anat.) to be dislocated. a 1211 in molendino de vento ~endo, effodiendo, sternendo Pipe Wint. 131; 1241 quando vidit quod ipsi reliquerunt domos suas desertas et quod domus ille cadebant, ipse fecit ~ere meremium et inde abducere CurR XVI 1822; 1313 (v. caciator 2); 1345 in magno ingenio ‥ ~endo et ‥ tractando usque le watergate (Pipe) EHR XXVI 689.  b fortuna ei [Corineo] bipennem a[d]ministraverat, cum qua †quamcumque [v. l. quemcumque] attingebat a summo usque ad imum ~ebat G. Mon. I 12.  c 1337 una parva capella, quarum parietes sunt de maheremio et plaustro et maheremium inde fere ~itur (Surv. Launceston) N. & Q. V 249; 1345 daeria: ‥ in veteribus stoppis et tynis disjunctis religandis Comp. Swith. 148; 1417 Ib. 366 (v. cuvella).  d ut inferius labium, dissoluta penitus mandibula, a labro ~eretur superiore Lantfr. Swith. 33.  e si os juguli a proprio loco discedat et collum ~atur Gilb. IV 180v. 1; si ‥ pes a suo loco ~atur, modo hac modo iliac modo versus plantam modo versus calcaneum jungatur Ib. VII 385. 2. 3 to separate: a (people); b (things or abstr.); c (gram. or rhet.); d (mus.). a c597 ut ipsi sibi episcopi longo intervallo minime ~antur (Lit. Papae) Bede HE I 27 p. 52; omnes homines natura aequales genuit, sed varietate meritorum ~ebantur Hugeb. Wynn. 5; a1089 eos ‥ quos ‥ caritas jungit corporalis absentia ‥ minime ~it Lanfr. Ep. 10 (23) ; Pull. Sent. 714A (v. disconvenire a).  b hoc sirenarum et Scyllae ~it naturam Lib. Monstr. I 14; quicquid toto junxit natura favore / disjungit [mens] (Vers.) Adel. ED 7; J. Sal. Pol. 437C (v. conjungere 2a); R. Cold. Cuthb. 42 (v. disseparare); ambitio, fraterna paulatim ~ens federa Gir. TH III 7; 1321 vires quas prosperitatis hora pigritantes disjunxit FormOx 74.  c disjunctum est quando orationes ~untur ita quod quelibet illarum suum respiciat verbum, verbi gratia: ‘exhilarant frondes silvam; vacat imbribus aer; / murmure ludit aqua; flore superbit ager’ Vinsauf CR 324.  d optimum est notas jungibiles jungere ~ereque non jungibiles Haudlo 398. 4 (p. ppl. disjunctus) separate, disjunct. b (geom.) involving section of only one side of triangle; cf. conjungere 2c. c (as sb. n.) asyndeton. d (log.) disjunctive. e (as sb. f. or n.) disjunctive proposition, dilemma; v. et. disjunctivus 1c. GlH D 726 (v. disgregare 2a); a1070 propter nimis ~am conversationem nullis ‥ colloquiis ipsum de vobis cor meum potestis percipere Anselm (Ep. 2) III 99.  b Wallingf. (Quad.) I 154 (v. 2 cata).  c Vinsauf CR 324 (v. 3c supra).  d altera pars predicati ~i Duns Ord. I 53.  e ne suspicionibus agamus, audi brevem ~am et conclude in summam W. Malm. Mir. Mariae 125; Id. GP V 276 (v. convenire 2e); sicut passio simplex convertibilis includitur primo in subjecto, sic et ~a; ergo in subjecto includitur primo quod aliqua pars ~e alicui enti conveniat Duns Ord. III 9; possibile est quod proposicio cathegorica de ~o extremo, in qua subjiciuntur termino discreto contento sub aliquo termino communi, sit necessaria, et tamen quod ~a correspondens cum modo necessitatis sit falsa Ockham Dial. 802.

Saved

Recent