About
Menu

dislocatio

dislocatio , a (anat.) dislocation. b displacement, dispersal. a si ~o [pedis] non sit maxima ‥, stupa canabina ‥ applicetur Gilb. VII 358. 2; ~o est egressio vel separacio juncturarum a loco suo ‥; et, quando non est integra, tune vocatur ~o proprie Gad. 127v. 1 (cf. ib. 65v. 1: si paralesis veniat ex ~one aut contraccione mala nervorum); Alph. 61 (v. exarthrema).  b in mixto terrestri est parum ignis ‥, dum natura paucos igniculos spargit cum multo terreo. nec oportet quodlibet elementum in mixto continuari cum alio sue speciei; nec obest tali ~oni quod corpuscula distancia constituant unam substanciam corpoream Wycl. Log. III 67.

Saved

Recent