distero
dis-tĕro, trīvi, trītum, 3, v. a., to bruise or grind to pieces. *
- I Lit.: caseum in mortario, Cato R. R. 75.—*
- II Trop.: aliquem clunibus basiisque, Petr. 24, 4.
dis-tero, trīvī, ere, zerreiben, zerstampfen, Cato r. r. 75 in. – clunibus alqm basiisque, Petron. 24, 4.
distĕrō, (14) trīvī, trītum, ĕre, tr., broyer, piler, écraser : Cato Agr. 75 || frotter fortement, écorcher : Petr. 24, 4.