dulcifer
dulcĭfer, ĕra, ērum, adj. [dulcis-fero],
- containing sweetness, sweet (very rare): ficus, Enn. ap. Charis. p. 103 P. (v. 71 Vahl.): cantharus, * Plaut. Ps. 5, 1, 17 (1262).
dulcifer, fera, ferum (dulcis u. fero), Süßigkeit enthaltend, süß, Enn. ann. 264. Plaut. Pseud. 1262.
dulcifero pia nos genetrix ditavit honore
huc conviva tuum fidus transmitte ministrum, / si vis dulciferum, dulcis amice, merum
victu / dulcifero
dulcĭfĕr, ĕra, ĕrum (dulcis, fero), portant de la douceur : Enn. Ann. 264 ; Pl. Ps. 1262.