dulciculus
dulciculus, sweetish
dulcĭcŭlus, a, um, adj. dim. [dulcis],
- sweetish (very rare): potio, * Cic. Tusc. 3, 19, 46; caseus, as a term of endearment, * Plaut. Poen. 1, 2, 179 (388).
dulciculus, a, um (Demin. v. dulcis), etwas-, ziemlich süß, potio, Cic. Tusc. 3, 46: caseus, als Schmeichelwort, Plaut. Poen. 390.
nascuntur haec diminutiva ‥ de disillabis, ut ‘ensis, ensiculus’, ‘dulcis, ~us’
~us, aliquantulum dulcis
palpo dulciculus lingua mellicula / potentes pellicit
momentis singulis ventris dulciculi / per dies singulos fiunt majusculi
dulcĭcŭlus, a, um, dim. de dulcis, quelque peu doux [au goût] : Cic. Tusc. 3, 46.
dulciculus
adj.
dim.
- dulcis, sweetish: potio.