exercitate
exercĭtātē, adv., v. exercito, P. a. fin.
exercitātē, Adv. (exercitatus), geübt, mit Übung, Compar. exercitatius, Sen. ep. 90, 33: Superl. exercitatissime, Arnob. 3, 22.
exercĭtātē (16) [inus.], en personne exercée || exercitatius Sen. Ep. 90, 33 ; -issime Arn. 3, 22, 113.