About

Menu

exorno

exorno, to fit out, equip, furnish, supply, provide

Could not find exornent in Logeion dictionaries.

exornent Verb: present active subjunctive 3rd plural of exorno

See exornent in Morpho

ex-orno, āvi, ātum, 1, v. a., to fit out, equip, furnish, supply with any thing.
  • I In gen. (rare; not in Cic.): nullae magis res duae plus negoti habent (sc. quam navis et mulier) forte si occeperis exornare, to give them an outfit, Plaut. Poen. 1, 2, 3 (212) sq.: dum vicinitatem armis exornat, Sall. C. 36, 1; so, classem, Just. 5, 6: aliquem veste, nummis, familia, Phaedr. 4, 22, 23; cf.: is homo exornetur graphice in peregrinum modum, be fitted out, dressed, Plaut. Trin. 3, 3, 38 (766): rebus paratis atque exornatis nuptiis, set out, arranged, id. Aul. 4, 10, 54 (784): convivium omni opulentiā, Sall. J. 85, 39: aciem, id. ib. 52, 5.—Absol.: consul omnibus exploratis, credo dis fretus ... tamen pro rei copia satis providenter exornat, provides, Sall. J. 90, 1 Kritz. —Transf.: hominem exornavit, mulierem qui abduceret, has employed, fitted out, Plaut. Ps. 4, 7, 110 (1212) Ritschl N. cr.; cf.: utrum aliquem exornari oportuit, qui istaec prohiberet, Auct. Her. 4, 15, 22 fin.—
  • II Pregn., to deck out, adorn, embellish (the class. signif. of the word).
    • A Lit.: ea signa emere soleo, quae ad similitudinem gymnasiorum exornent mihi in palaestra locum, Cic. Fam. 7, 23, 2; cf.: domum ejus exornatam atque instructam iste reddiderat nudam atque inanem, id. Verr. 2, 2, 34, § 84: triclinium ample magnificeque, id. ib. 2, 4, 27, § 62: aliquem veste regia, Curt. 8, 13 fin.: tibi me exorno ut placeam, Plaut. Most. 1, 3, 135 (291); cf. id. Stich. 5, 4, 3 (685); id. Trin. 4, 2, 15 (857).—Transf., comically: adeo exornatum dabo, adeo depexum, ut dum vivat, meminerit mei, I'll give him such a dressing, i.e. beating, Ter. Heaut. 950.—
    • B Trop.: quin tu te exornas moribus lepidis? Plaut. Most. 1, 3, 12 (168): Pythagoras exornavit eam Graeciam, quae magna dicta est, praestantissimis artibus, Cic. Tusc. 5, 4, 10; cf.: philosophiam falsa gloria, id. ib. 2, 5, 12; and: L. Fulvius eodem honore (i. e. consulatu) exornatus, Plin. 7, 43, 44, § 136: ad illustrandam atque exornandam orationem, Cic. de Or. 3, 38, 152; cf.: mea ratio in dicendo haec esse solet, ut boni quod habeat, id amplectar, exornem, exaggerem, etc., id. ib. 2, 72, 292: quid exornamus philosophiam? aut quid ejus nomine gloriosi sumus? set off with praises, extol, id. Tusc. 2, 14, 33.—
  • III To despoil of ornament, Tert. Cult. Fem. 2, 9.
  • —Hence, exornātus, a, um, P. a., decked out, adorned (rare): candide vestitus, laute exornatusque, Plaut. Cas. 4, 1, 10 (768): cithara exornatissima, Auct. Her. 4, 47, 60: ornatu nullo potest exornatior esse, Poët. in Anth. Lat. 1, 692 Burm.

Saved

Recent