exorno
exorno, to fit out, equip, furnish, supply, provide
Could not find exornent in Logeion dictionaries.
exornent Verb: present active subjunctive 3rd plural of exorno
- I In gen. (rare; not in Cic.): nullae magis res duae plus negoti habent (sc. quam navis et mulier) forte si occeperis exornare, to give them an outfit, Plaut. Poen. 1, 2, 3 (212) sq.: dum vicinitatem armis exornat, Sall. C. 36, 1; so, classem, Just. 5, 6: aliquem veste, nummis, familia, Phaedr. 4, 22, 23; cf.: is homo exornetur graphice in peregrinum modum, be fitted out, dressed, Plaut. Trin. 3, 3, 38 (766): rebus paratis atque exornatis nuptiis, set out, arranged, id. Aul. 4, 10, 54 (784): convivium omni opulentiā, Sall. J. 85, 39: aciem, id. ib. 52, 5.—Absol.: consul omnibus exploratis, credo dis fretus ... tamen pro rei copia satis providenter exornat, provides, Sall. J. 90, 1 Kritz. —Transf.: hominem exornavit, mulierem qui abduceret, has employed, fitted out, Plaut. Ps. 4, 7, 110 (1212) Ritschl N. cr.; cf.: utrum aliquem exornari oportuit, qui istaec prohiberet, Auct. Her. 4, 15, 22 fin.—
- II Pregn., to deck out, adorn, embellish (the class. signif. of the word).
- A Lit.: ea signa emere soleo, quae ad similitudinem gymnasiorum exornent mihi in palaestra locum, Cic. Fam. 7, 23, 2; cf.: domum ejus exornatam atque instructam iste reddiderat nudam atque inanem, id. Verr. 2, 2, 34, § 84: triclinium ample magnificeque, id. ib. 2, 4, 27, § 62: aliquem veste regia, Curt. 8, 13 fin.: tibi me exorno ut placeam, Plaut. Most. 1, 3, 135 (291); cf. id. Stich. 5, 4, 3 (685); id. Trin. 4, 2, 15 (857).—Transf., comically: adeo exornatum dabo, adeo depexum, ut dum vivat, meminerit mei, I'll give him such a dressing, i.e. beating, Ter. Heaut. 950.—
- B Trop.: quin tu te exornas moribus lepidis? Plaut. Most. 1, 3, 12 (168): Pythagoras exornavit eam Graeciam, quae magna dicta est, praestantissimis artibus, Cic. Tusc. 5, 4, 10; cf.: philosophiam falsa gloria, id. ib. 2, 5, 12; and: L. Fulvius eodem honore (i. e. consulatu) exornatus, Plin. 7, 43, 44, § 136: ad illustrandam atque exornandam orationem, Cic. de Or. 3, 38, 152; cf.: mea ratio in dicendo haec esse solet, ut boni quod habeat, id amplectar, exornem, exaggerem, etc., id. ib. 2, 72, 292: quid exornamus philosophiam? aut quid ejus nomine gloriosi sumus? set off with praises, extol, id. Tusc. 2, 14, 33.—
- III To despoil of ornament, Tert. Cult. Fem. 2, 9.
- —Hence, exornātus, a, um, P. a., decked out, adorned (rare): candide vestitus, laute exornatusque, Plaut. Cas. 4, 1, 10 (768): cithara exornatissima, Auct. Her. 4, 47, 60: ornatu nullo potest exornatior esse, Poët. in Anth. Lat. 1, 692 Burm.
- 1. uitrusten, voorzien van [classem; vicinitatem armis];
- 2. regelen, inrichten, klaarmaken, aanrichten [aciem opstellen; convivium omni opulentiā]; — abs. maatregelen nemen [providenter];
- 3. op-, versieren, verfraaien [orationem; urbem signis; locum in palaestra];
- 4. verheerlijken, tot aanzien brengen [dignitatem rei publicae; alqm praeturā bevorderen tot; philosophiam falsā gloriā; Graeciam].
大裝飾。— se lepidis moribus 習斯文。— nuptias 具婚筵。— aciem 排陣。— eum donis 豐饋贈人。
Suggest a Translation
See an image
- to fit out, equip, furnish, supply, provide: vicinitatem armis, S.: veste Hominem, Ph.: pro rei copiā satis providenter, S. —To deck, adorn, embellish: variā veste exornatus, T.: mihi in palaestrā locum: triclinium ample: adeo exornatum dabo, ut, etc., i. e. will give him a dressing down, T.—Fig., to adorn, decorate, set off, laud: Graeciam artibus: mors honesta vitam turpem exornat.
-
…rogatus Haveto Sed ipse paucos dies conmoratus apud C. Flaminium in agro Arretino, dum vicinitatem antea sollicitatam armis exornat, cum fascibus atque aliis imperi insignibus in castra ad Manlium contendit. Haec ubi Romae comperta sunt, senatus…
Sallust, Catilina
-
…delinquit in vita. Nonne verendum est igitur, si est ita, ut dicis, ne philosophiam falsa gloria exornes quod est enim maius argumentum nihil eam prodesse, quam quosdam perfectos philosophos turpiter vivere Nullum vero id quidem argumentum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…esse nobis quaerendum atque explicandum videtur. Tria sunt igitur in verbo simplici, quae orator adferat ad inlustrandam atque exornandam orationem aut inusitatum verbum aut novatum aut translatum. Inusitata sunt prisca fere ac vetustate ab usu cotidiani sermonis iam…
Cicero, de Oratore
-
…refert ; mea autem ratio haec esse in dicendo solet, ut, boni quod habeam, id amplectar, exornem, exaggerem, ibi commorer, ibi habitem, ibi haeream ; a malo autem vitioque causae ita recedam ,…
Cicero, de Oratore
-
…alia rogando, alia poscendo, alia sumendo, ferebat Sthenius ut poterat ; angebatur animi necessario quod domum eius exornatam et instructam fere iam iste reddiderat nudam atque inanem ; verum tamen dolorem suum nemini impertiebat ; praetoris iniurias tacite…
Cicero, in Verrem
-
…, ut labore Crassum levem neque ei quicquam aliud, de quo disserat, relinquam nisi ea, quibus haec exornentur. Perge vero, inquit Crassus libenter enim te cognitum iam artificem aliquandoque evolutum illis integumentis dissimulationis tuae nudatumque perspicio…
Cicero, de Oratore
-
…nominatim tibi signa mihi nota mandassem, si probassem. ea enim signa ego emere soleo quae ad similitudinem gymnasiorum exornent mihi in palaestra locum. Martis vero signum quo mihi pacis auctori gaudeo nullum Saturni signum fuisse ; haec enim…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, a strophio, a psalterio, a flagitio, a stupro est factus repente popularis. Nisi eum mulieres exornatum ita deprendissent, nisi ex eo loco quo eum adire fas non fuerat ancillarum beneficio emissus esset, populari homine…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…visum est, etiam tritici quod satis esset, de suis decumis. deinde ipsum regem ad cenam vocavit. exornat ample magnificeque triclinium ; exponit ea, quibus abundabat, plurima et pulcherrima vasa argentea, nam haec aurea nondum…
Cicero, in Verrem
-
…illud iam sit iudici, quo quaque in causa genere utamur augendi. In illis enim causis quae ad delectationem exornantur ei loci tractandi sunt qui movere possunt exspecta tionem admirationem voluptatem ; in cohortationibus autem bonorum et malorum enumerationes et…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria