exspectabilis

exspectābĭlis (expect-), e, adj. [exspecto],

• to be expected, expected (very rare): juvenalium ludicro parum exspectabilem operam praebuerat, Tac. A. 16, 21; Tert. adv. Marc. 3, 16.

exspectābilis, e (exspecto), I) erwartet, Tert. adv. Marc. 3, 16. – II) = spectabilis, ansehnlich, aper exspectabilis formae, Auct. itin. Alex. 40 (93).

exspectabilis (exp-) [LL] , outstanding in appearance, excellent. V. et. spectabilis. ~es senatores, þa medumestan ealdres GlH E 638; [rates] ~i ‥ ordine flatu secundo Sanduich ‥ sunt appulsi Enc. Emmae II 5; s1235 R. de S. elegantie singularis, generis ~is, probitatis admirabilis M. Par. Maj. III 334; [Eadfrithus] corpore ~is elegancie et magnitudinis fuit G. S. Alb. I 20.

exspectābĭlis, e, qui est lʼobjet de lʼattente : Tert. Marc. 3, 16 || remarquable : Itin. Alex. 40.