exstinguo
exstinguo, to put out, quench, extinguish
he has destroyed those things, which he had written earlier
- I Lit.: recens exstinctum lumen, Lucr. 6, 791: exstincta lumina, Cic. Fam. 4, 3, 2: faces, Plin. 2, 103, 106, § 228: lucernam, id. 31, 3, 28, § 49; cf.: senes mori sic videntur ut sua sponte nulla adhibita vi consumptus ignis exstinguitur, goes out, Cic. de Sen. 19, 71: ignem, Ov. F. 2, 712: incendium, Cic. Fam. 4, 13, 2: sol exstinguitur, id. Rep. 6, 22: exstincto calore ipsi exstinguimur, id. N. D. 2, 9, 23: calx exstincta, i. e. slaked, Vitr. 2, 5.—
- B Transf., to deprive of life or strength, to kill, destroy: animam alicui, Ter. Ad. 314: nolite, hunc jam natura ipsa occidentem velle maturius exstingui vulnere vestro, Cic. Cael. 32, 79; cf. id. N. D. 2, 9, 23: juvenem fortuna morbo exstinxit, Liv. 8, 3, 7: vir egregius exstinctus, cut off, Cic. Brut. 1, 1; id. Rep. 6, 14; Verg. E. 5, 20; Hor. Ep. 2, 1, 14; Plin. 9, 8, 8, § 25; Tac. A. 3, 7 et saep.: rapitur miser exstinguendus Messalinae oculis, Juv. 10, 332: vel modico tepore sucus exstinguitur, i. e. is dried up, Curt. 6, 4, 11: mammas, Plin. 23, 2, 32, § 67: odorem alii, to destroy, id. 19, 6, 34, § 113: venena, to render powerless, id. 20, 17, 69, § 179: aquam Albanam dissipatam rivis, to consume, get rid of, an old prophecy in Liv. 5, 16, 9.—
- II Trop., to abolish, destroy, annihilate, annul (syn.: tollo, deleo, opprimo, diruo, everto, demolior, destruo; opp. inflammo): tyrannis institutis leges omnes exstinguuntur atque tolluntur, Cic. Agr. 3, 2, 5: ea, quae antea scripserat, id. Verr. 2, 2, 70, § 172: improbitas exstinguenda atque delenda est, id. Div. in Caecil. 8, 26: potentiam exstinguere atque opprimere, id. Rosc. Am. 13, 36; but also distinguished from opprimere: ut exstinctae potius amicitiae quam oppressae esse videantur, extinct, id. Lael. 21, 78: ad sensus animorum atque motus vel inflammandos vel etiam exstinguendos, id. de Or. 1, 14, 60: sermo omnis ille oblivione posteritatis extinguitur, id. Rep. 6, 23 fin.; cf.: exstinctis rumoribus, Caes. B. C. 1, 60 fin.: ad ejus salutem exstinguendam, Cic. Mil. 2, 5: nomen populi Romani, id. Cat. 4, 4, 7: superiorem gloriam rei militaris, Caes. B. G. 5, 29, 4: memoriam publicam, Cic. Mil. 27, 73: gratiam, id. Fam. 1, 1, 4: familiaritates, id. Lael. 10, 35: invidiam, id. Balb. 6, 16: infamiam, id. Verr. 2, 2, 69, § 168: causam nascentem dissensionis, Matius in Cic. Fam. 11, 28, 2: consuetudinem, Cic. Cael. 25, 61: reliquias belli, id. Fam. 10, 25, 1: bellum civile, Plin. 7, 26, 27, § 96: jus pignoris, Dig. 20, 1, 9; cf. fideicommissum, ib. 32, 1, 11: actionem, ib. 47, 2, 42 al.
➳ parf. sync. extinxti Pacuv. 329 ; Virg. En. 4, 682 ; exstinxem Virg. En. 4, 606 ; exstinxit = exstinxerit Pl. Truc. 524.
- 1. (uit)doven [lumen; faces accensas; sitim lessen]; — pass. exstingui uitdoven: sol exstinguitur;
- 2. droogmaken, doen verdrogen [aquam; sucum];
- 3. verdelgen, vernietigen, onderdrukken, een eind maken aan [furorem alcis; omnes leges; pestem; populi Romani nomen]; — pass. te gronde gaan, ondergaan;
- 4. doden, ombrengen; ➤ iuvenem fortuna morbo exstinxit; — pass. omkomen: Dareo exstincto;
- 5. doen vervagen [crimina sua; memoriam publicam; gloriam]; — pass. in vergetelheid raken, verstommen: rumor exstinguitur.
- (exstinxstī for exstinxistī, exstinxem for exstinxissem, V.), nctus, ere, to put out, quench, extinguish: lumina: ignis exstinguitur, goes out: ignem, V.—To deprive of life, kill, destroy: Seni animam, T.: hunc volnere: iuvenem morbo, L.: primo exstinguor in aevo, O.: intra annum exstinctus est, Ta.: aquam Albanam dissipatam rivis, get rid of, L. (oracle).—Fig., to abolish, destroy, annihilate, annul: tyrannis institutis leges omnes exstinguuntur: improbitas exstinguenda est: exstinctae potius amicitiae quam oppressae, died out: exstinctis rumoribus, Cs.: nomen populiR.: infamiam: patrem Cum genere, V.: te propter Exstinctus pudor, lost, V.
-
…in perpetuum comprimi posse. quod si sese eiecerit secumque suos eduxerit et eodem ceteros undique conlectos naufragos adgregarit, exstinguetur atque delebitur non modo haec tam adulta rei publicae pestis verum etiam stirps ac semen malorum omnium. etenim iam…
Cicero, in Catilinam
-
…saxoque cruentum deicit et maculat praeruptam sanguine rupem. Arge, iaces, quodque in tot lumina lumen habebas, exstinctum est, centumque oculos nox occupat una. Excipit hos volucrisque suae Saturnia pennis collocat et gemmis caudam stellantibus inplet…
Ovid, Metamorphoses
-
…notus feritate Lycaon Confremuere omnes studiisque ardentibus ausum talia deposcunt. Sic, cum manus inpia saevit sanguine Caesareo Romanum exstinguere nomen, attonitum tanto subitae terrore ruinae humanum genus est totusque perhorruit orbis nec tibi grata minus pietas, Auguste…
Ovid, Metamorphoses
-
…etiam externa bella. cuius sermone ita tum cupide fruebar, quasi iam divinarem, id quod evenit, illo exstincto fore unde discerem neminem. quorsum igitur haec tam multa de Maximo Quia profecto videtis nefas esse dictu miseram fuisse…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…iacuit, ut ille, qui haec non vidit, et vixisse cum re publica pariter et cum illa simul exstinctus esse videatur. Neque enim propinquum suum, maximi animi virum, P. Crassum, suapte interfectum manu neque…
Cicero, de Oratore
-
…omnia commutarent quam nos audire possemus ; hic vero in oculis senatus populique Romani nihil posse exsistere quod non ante exstingui atque opprimi posset quam plane exortum ; esset ; ac natum. neque vero ea res fefellit homines…
Cicero, de Lege Agraria
-
…singularem audetisne, cum ab ea muliere veniatis, facere istorum hominum mentionem audetis excitare tanti flagiti memoriam, non exstinctam illam quidem sed repressam vetustate quo enim illi crimine peccatoque perierunt nempe quod eiusdem mulieris dolorem et iniuriam Vettiano nefario…
Cicero, pro Caelio
-
…intellego quid velit. quaero autem quid sit, quod, cum dissolutione, id est morte, sensus omnis extinguatur, et cum reliqui nihil sit omnino, quod pertineat ad nos, tam accurate tamque diligenter caveat et sanciat…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quo iudicare potestis quanta vis illa fuerit oriens et congregata, cum haec Cn. Pompeium terruerit iam distracta et exstincta. haec vidit in sententia dicenda Kalendis Ianuariis vir prudentissimus et cum rei publicae, cum mihi, tum etiam…
Cicero, de Domo sua
-
…ut gradus essent petitionis inter aequalis. ita saepe magna indoles virtutis, prius quam rei publicae prodesse potuisset, exstincta est. at vero apud antiquos Rulli, Decii, Corvini multique alii, recentiore autem memoria superior Africanus ,…
Cicero, Philippicae