exsto
exsto, to stand out, stand forth, project, protrude, extend above, tower
- I Prop.: (milites) cum capite solo ex aqua exstarent, Caes. B. G. 5, 18, 5; for which: super aequora celso collo, Ov. M. 11, 358: aquis (navis), id. Tr. 5, 11, 14; cf. absol., Caes. B. C. 1, 62, 2: ferrum de pectore, Ov. M. 9, 128: de arbore (surculus), Col. 5, 11, 5: ossa sub incurvis lumbis, Ov. M. 8, 807: aedificia modice ab humo exstantia, Plin. 6, 22, 24, § 89: paulum supra terram, Gell. 19, 13, 3.—Poet. with acc.: aliquem, to overtop, Stat. S. 1, 2, 116.—
- B Trop. (syn.: emineo, eniteo), to be prominent, stand forth, be conspicuous: quo magis id, quod erit illuminatum. exstare atque eminere videatur, Cic. de Or. 3, 26, 101: haec enitere et exstare aliquatenus, Quint. 8, 5, 29: arma tubaeque sonent, vox et tua noctibus exstet, predominate, be heard above, Val. Fl. 5, 252.—
- II Meton. (causa pro effectu), to be visible, show itself, appear; to be extant, to exist, to be (most freq., esp. of inanim. and abstr. subjects): hominum nemo exstat, qui, etc., Plaut. Trin. 2, 4, 142 (543): auctor doctrinae ejus non exstat, Liv. 1, 18, 2. pecunia, cujus auctor non exstat, Quint. 7, 2, 57: Sarmenti domina exstat, still lives, Hor. S. 1, 5, 55: exstant hujus fortitudinis impressa vestigia, Cic. Balb. 5, 13: exstant epistolae Philippi ad Alexandrum, id. Off. 2, 14, 48: litterae, id. Inv. 1, 39, 70: leges, id. Rep. 5, 2 fin.: orationes, Quint. 10, 7, 30: clarorum virorum non minus otii quam negotii rationem exstare oportere, Cato ap. Cic. Planc. 27, 66: sine oculis non potest exstare officium et munus oculorum, Cic. Div. 1, 32, 71; 2, 52, 107: video hoc in numero neminem, cujus non exstet in me suum meritum, id. Planc. 1, 2: studium nostrum, id. Fam. 1, 8, 7.—
- β Impers., with a subject or rel.-clause (very rare): quem vero exstet et de quo sit memoriae proditum eloquentem fuisse, etc., Cic. Brut. 15, 57: apparet atque exstat, utrum simus earum (artium) rudes an didicerimus, id. de Or. 1, 16, 72
- —Hence, ex-stans, ntis, P. a., projecting, prominent; comp. partes exstantiores, Cael. Aur. Tard. 5, 1, 3.
➳ part. fut. exstaturus Plin. 17, 167.
- 1. uitsteken, erbovenuit steken, naar voren staan; ➤ ossa exstabant; signa exstantia in reliëf gemaakt; serpens exstat richt zich op;
- 2. zich tonen, bestaan, voorhanden zijn; onpers. het is duidelijk, zeker (m. aci. of afh. vr.); ➤ hominum nemo exstat qui;
- 3. nog voorhanden zijn; ➤ exstant epistulae Philippi ad Alexandrum; exstant eius orationes;
- 4. (Mel.) = sum.
顯出。 尙在。 — alium 勝他人。Exstat capite solo ex aqua 于水中惟露首。Exstat litteris 書中尙載。於傅有之。Qualis in te (acc.) exstitit? 向爾何如耶。
Suggest a Translation
See an image
- to stand out, stand forth, project, protrude, extend above, tower: (milites) cum capite solo ex aquā exstarent, Cs.: super aequora celso collo, O.: summo pectore, Cs.: ferrum de pectore, O. — Fig., to be prominent, stand forth, be conspicuous: quo magis id, quod erit illuminatum, exstare videatur.—To appear, be extant, exist, be, be found: auctor doctrinae eius non exstat, L.: Sarmenti domina exstat, still lives, H.: locus exstat, may still be seen, O.: exstant epistulae Philippi: video neminem, cuius non exstet in me suum meritum: quem vero exstet eloquentem fuisse, it is known: apparet atque exstat, utrum ... an, etc.
-
…terras ostendit et aethera terris. Nec maris ira manet, positoque tricuspide telo mulcet aquas rector pelagi supraque profundum exstantem atque umeros innato murice tectum caeruleum Tritona vocat conchaeque sonanti inspirare iubet fluctusque et flumina signo iam revocare dato .…
Ovid, Metamorphoses
-
…spectantes magis magisque oblivione obruti essent, mirum non est quod initio saeculi IX in maximis bibliothecis nullum Tusculanarum exemplar extabat cf. Beckeri Cat. bibl. ant ., Schwenke, Philol. Suppl. V p. .…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…itaque, expositis exemplis verarum vaticinationum et somniorum, Cratippus solet rationem concludere hoc modo Si sine oculis non potest exstare officium et munus oculorum, possunt autem aliquando oculi non fungi suo munere, qui vel semel ita est usus…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…oratorem et quaerendum esse aliquid perfectius ; quippe cum ita sit ad nostrorum temporum rationem vetus, ut nullius scriptum exstet dignum quidem lectione quod sit antiquius. Sed maiore honore in omnibus artibus quam in hac una arte dicendi versatur…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…, ut scribit Ponticus Heraclides, salubrisne an pestilens annus futurus sit. nam si obscurior et quasi caliginosa stella extiterit, pingue et concretum esse caelum, ut eius adspiratio gravis et pestilens futura sit ; sin illustris et perlucida…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…. Cotta est veterator habitus ; sed C. Laelius et P. Africanus in primis elo quentes, quorum exstant orationes, ex quibus existimari de ingeniis oratorum potest. Sed inter hos aetate paulum his antecedens sine controversia Ser…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…historiis bella narraret ; itaque numquam est numeratus orator, nec vero, si historiam non scripsisset, nomen eius exstaret, cum praesertim fuisset honoratus et nobilis. Huius tamen nemo neque verborum neque sententiarum gravitatem imitatur, sed cum…
M. Tullius Cicero, Orator