fatalitas
fātālĭtas, ātis, f. [fatalis],
- fatal necessity, fatality (late Lat.), Cod. Just. 4, 66, 1.
fātālitās, ātis, f. (fatalis), die Bestimmung durchs Verhängnis, Cod. Iust. 4, 66, 1.
[physici ] futuram ‥ sanitatem aut egritudinem, ‥ ~atem quoque ipsam ex precedentibus signis agnoscunt
turbato ~atis ordine filius vos precessit ad mortem
nescio qua vindicta quave ~ate sinistra, intempestiva nece rebus humanis exempti sunt
hec de male fidei possessore, qui prestat ~atem. bone fidei autem possessor non prestat ~atem
quidam ‥ ~atis debito appropinquans apud Fratres Minores elegit ‥ sepulturam
maximum erat ~atis argumentum invisa prius et inaudita species mulieris
non ‥ monstrum instar Alcide secundum giganteam altitudinem vel Achillis secundum ~atem
displicet mihi quod majorem exerces nequiciam quam meam deceat ~atem
fātālĭtās, ātis, f. (fatalis), nécessité du destin, fatalité : Cod. Just. 4, 66, 1.
Fatalité, Mors, sic dicta, quod fataliter accidat et necessario. Epistola, ut videtur, Manfredi filii nothi Friderici Imp. tom. 2. Ampliss. Collect. col. 1181 :
Divus Cæsar genitor noster rebus humanis assumtus, sicut Domino placuit, debitum Fatalitatis exolvit, reddens animam Deo vivo.Fridericus II. Imp. ad Ottonem Bavariæ Ducem apud Tolnerum in Probat. Hist. Palatinæ pag. 149 :
Humanitatis commune debitum.... ex inevitabili lege Fatalitatis exolvit.Generatim leg. 1. Cod. de jure emphiteut. (4, 66.)
Fatalitasdicitur quivis casus vi humana superior.