fataliter
fataliter, according to fate, by destiny
fātālĭter, adv., v. fatalis fin.
fātāliter, Adv. (fatalis), dem Verhängnisse gemäß, vom Geschicke verhängt, definitum esse, Cic.: mori, eines natürlichen Todes sterben, Eutr.: mansit Celso velut fataliter etiam pro Othone fides integra et infelix, Tac.
fātālĭtĕr (14) (fatalis), suivant lʼordre du destin, fatalement : Cic. Div. 1, 19 ; fataliter mori Eutr. 1, 11, mourir de mort naturelle.
fātāliter
adv.
- fatalis, according to fate, by destiny: omnia definita esse: hastā cadis, O.