festivus
festivus, agreeable, pleasing, pretty
Could not find festivom in Logeion dictionaries.
festivom Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine accusative singular of festivus
- I Lit. (ante- and post-class.): festivum festinant diem, Enn. ap. Serv. Verg. A. 9, 401 (Trag. v. 434 ed. Vahl.): ludi, Plaut. Cas. 4, 1, 3 (761); cf. alea, Gell. 18, 13, 1: locus, Plaut. Capt. 2, 1, 5 (199); id. Poen. 5, 1, 9 (938): facinus lepidum et festivum, id. ib. 1, 2, 95 (304): hospitium in lepido loco, id. ib. 3, 3, 82 (696); cf.: festivissimum convivium, Just. 38, 8 fin.—*
- B Subst.: festīvum, i, n., festive jollity, festivity: in vindemiarum festivo, Lampr. Heliog. 11.—
- II Transf.
- A In gen., agreeable, pleasing, handsome, pretty: luculenta atque festiva femina, Plaut. Mil. 4, 1, 12 (958); cf. id. Ep. 5, 1, 17 (623): nonne igitur sunt ista festiva? Cic. Par. 5, 2, 38: aedes festivissimae, Plaut. Curc. 1, 1, 93 (93): area parvula sed festiva, Plin. Ep. 2, 17, 4: copia librorum, Cic. Att. 2, 6, 1: opera, Plaut. Mil. 2, 6, 108 (588). —
- B In partic.
- 1 Of behavior, character, etc., jovial, jocose, agreeable, dear: quod te isti facilem et festivum putant, Ter. Ad. 986: puer, Cic. Att. 1, 12 fin.; cf.: quibus (pueris) nihil potest esse festivius, id. Fam. 6, 4, 3: filius, id. Fl. 36, 91: homo, id. Phil. 5, 5, 13; id. de Or. 2, 68, 277. —
- 2 As a term of endearment: o mi pater festivissime! Ter. Ad. 983; so, festivum caput! id. ib. 261.—
- 3 Of speech, humorous, pleasant, witty: dulcis et facetus festivique sermonis, Cic. Off. 1, 30, 108: poëma facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans, nihil ut fieri possit argutius, id. Pis. 29, 70: oratio, id. de Or. 3, 25, 100: acroama, id. Verr. 2, 4, 22, § 49; Quint. 6, 3, 39.— Hence, adv., in two forms, festīve (class.) and festīvĭter (ante- and post-class.). *
- 1 Joyously, gayly, cheerfully: loco in festivo sumus festive accepti, Plaut. Ps. 5, 1, 9 (1254).—
- 2 Transf. *
- a Agreeably, pleasantly, delightfully: o domus parata pulchrae familiae festiviter!Naev. ap. Non. 510, 16. —
- b Humorously, facetiously, wittily.
- α Form festive: agere fabellam, Cic. Q. Fr. 2, 16, 3: crimen contexere, id. Deiot. 6, 19: dissolvere argumentum, id. Div. 2, 15, 35: aliquid odorari, id. Att. 4, 14, 2: tradere elementa loquendi, id. Ac. 2 (Luc.), 28, 92. As a particle of assent: quare bene et praeclare quamvis nobis saepe dicatur: belle et festive nimium saepe nolo, Cic. de Or. 3, 26, 101.—
- β Form festiviter: Epictetus severe simul ac festiviter sejunxit a vero Stoico, qui esset ἀκώλυτος, Gell. 1, 2, 7: respondere, id. 1, 22, 6.—Sup.: decorare festum festivissime, Poët. ap. Charis. 2, p. 180 P. (Rib. Fragm. Trag. Inc. 223).
munera laeta capis, festivis fulgida taedis
ut ~i regis Cnutonis regni elucidare queam exordium
~ae mappae super tabulas refectorii sint extensae
qui lenociniorum clientulam musicam facit, ignorat quidem canticum Domini, modis Babilioniis ~us in terra aliena [cf. ]Psalm. cxxxvi 4
~o eloquio suam ‥ perfidiam palliabit
~is diebus veniente ad ecclesiam populo
dies Purificationis ‥ Virginis Mariae illuxit ~us
in diebus ~is [ME: ] quando alii fuerunt in ecclesiaifesten daзes
Kyrieleison ~um canatur
in natalitiis sanctorum ~a exultatione jucundamur
timens ‥ ne forte mensa fertilior cultus ~ior ‥ animum ‥ inclinaret
- 1. feestelijk, feest-;
- 2. vrolijk, opgewekt; grappig, geestig [homo; poëma; sermo];
- 3. aardig, prettig;
- 4. (v. personen) aangenaam, gezellig [pater].
- festus, agreeable, pleasing, pretty: poëma: copia librorum, a fair number.—Jovial, jocose, agreeable, dear: quibus (pueris) nihil potest esse festivius: homo: pater festivissime!T.: caput, T.—Humorous, pleasant, witty: sermo: acroama.
-
…quo loquor non philosophia solum sed etiam ceteris studiis quae fere Epicureos neglegere dicunt perpolitus ; poema porro facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans, ut nihil fieri possit argutius. in quo reprehendat eum licet, si…
Cicero, in Pisonem
-
…eo ipso genere, quo dixit ; ut, cum Q. Opimius consularis, qui adulescentulus male audisset, festivo homini Egilio, qui videretur mollior nec esset, dixisset quid tu, Egilia mea quando ad me venis cum…
Cicero, de Oratore
-
…intuentem te, admirantem, clamores tollentem cum video, servum esse ineptiarum omnium iudico. nonne igitur sunt illa festiva sunt ; nam nos quoque oculos eruditos habemus. sed, obsecro te, ita venusta habeantur ista, non…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum
-
…quis nosse potuit nam Lysiaden Atheniensem plerique novimus ; est enim Phaedri, philosophi nobilis, filius ; homo praeterea festivus, ut ei cum M. Curio consessore eodemque conlusore facillime possit convenire. quaero igitur, si Lysiades citatus…
Cicero, Philippicae
-
…, libertate tam praeclara carere, adire periculum navigandi quasi bona comesse Romae non liceret. nunc denique materculae suae festivus filius, aniculae minime suspiciosae, purgat se per epistulam, ut eam pecuniam quacum traiecerat non consumpsisse, sed…
Cicero, pro Flacco
-
…animi iudicio etiam magis infucata vitia noscuntur. Qua re bene et praeclare quamvis nobis saepe dicatur ; belle et festive nimium saepe nolo ; quamquam illa ipsa exclamatio non potest melius sit velim crebra ; sed habeat tamen illa in…
Cicero, de Oratore
-
…, quod absis a tuis tam diu. res molesta, praesertim ab iis pueris, quibus nihil potest esse festivius ; sed, ut ad te scripsi antea, tempus est huius modi ut suam quisque condicionem miserrimam putet et…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…vidi plane integrum, multumque is mecum sermonem habuit et perhumanum de dis cordus mulierum nostrarum. quid quaeris nihil festivius. Pomponia autem etiam de te questa est ; sed haec coram agemus. A puero ut discessi, in…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…Laelio multa hilaritas, in eius familiari Scipione ambitio maior, vita tristior. De Graecis autem dulcem et facetum festivique sermonis atque in omni oratione simulatorem, quem εἴρωνα Graeci nominarunt, Socratem accepimus, contra Pythagoram et Periclem summam…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…, ut putabat, fideli non credidit de armis, de ferro, de insidiis celare te noluit at quam festive crimen contexitur tua te inquit eadem quae saepe fortuna servavit negavisti tum te inspicere velle. quid postea an Deiotarus…
Cicero, pro Rege Deiotaro