fortunarius
fortūnārĭus, a, um, adj. [fortuna],
- resulting from fortune, brought about by chance; n. as subst.: in haec et hujuscemodi fortunaria dispositis equis, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 1, 44.
fortūnārius, a, um (fortuna), vom Zufall herbeigeführt, in haec et huiuscemodi fortunaria (Zufälligkeiten, zufällig eintretende Fälle) dispositis equis, Iul. Val. 1, 44 (41).