gloriatio
gloriatio, a glorying, boasting, exulting
Could not find gloriatum in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
glōrĭātĭo, ōnis, f. [glorior],
- a glorying, boasting, vaunting, exulting (a word formed by Cic.): ex quo efficitur, gloriatione, ut ita dicam, dignam esse beatam vitam, Cic. Fin. 3, 8, 28; 4, 18, 50: ubi est ergo gloriatio tua, Vulg. Rom. 3, 27.
glōriātio, ōnis, f. (glorior), das Sich-Rühmen, Cic. de fin. 3, 28 u. 4, 50. Auct. de idiom. gen. 581, 55 K. Vulg. Sirach 1, 11 u. 9, 22 u. öfter bei a. Eccl.
~o sacerdotii legalis non in Heli solius sed in totius successione levitici generis
inopes et exules nos fieri judicatis ut gloriosi efficiamini. hujusmodi ~o iners diffinitur ambitio
vanam ‥ esse ~onem eorum qui ‥ archiepiscopo ‥ ruinam minabantur
non solum adulatio alludit laudi et eludit eam, sed et ~o et ‘vanitates ‥ false’ [] Psalm. xxxix 5
pro communis infirmitatis conscientia invicem nos oportet humiliari, invicem misereri, ne superba ~o dividat quos una conditionis infirmitas equat
hec est ~o nostra quia factus est Christus obediens Patri usque ad mortem
sic mente excedebat Deo ut terra nesciens solius faciem creatoris intenderet contemplari. quo cognito abbas ‥ aiebat, ‘multa mea ~o si in presenti mei oblita sibi me presentes ob cujus presentie dulcedinem hic me presentem sentire non prevales’
resurrectio mortuorum / gloriatio humilium / beatitudo justorum
glōrĭātĭō, ōnis, f. , action de se glorifier : Cic. Fin. 3, 28 ; 4, 50.
glōriātiō ōnis, f
- glorior, a glorying, boasting, exulting: gloriatione digna vita.