honeste
honeste, decently, becomingly, properly, creditably, virtuously
hŏnestē, adv., v. honestus fin.
honestē, Adv. (honestus), I) anständig, mit Anstand, mit Ehren, ehrenhaft, ehrenhalber (Ggstz. turpiter), cenare, Cic. u. Sall.: se gerere, Cic.: vivere, tugendhaft leben, Cic. u. Sall.: mori, Sen. u. Curt.: in pugna h. cadere, Cic. – minoris HS triciens praetorium hominem honeste non posse damnari, Cic.: h. dicere, ein Wort im guten Sinne gebrauchen, Non. 121, 21. – sinum ad ima crura deduxit, quo honestius caderet, Suet. – quae in nostris rebus non satis honeste, in amicorum fiunt honestissime, Cic. – v. Lebl., fastigium non honeste vergit in etc., Cic. – II) ehrbar = ansehnlich, h. geniti, von ehrbarer Abkunft, Liv. 26, 2, 11: u. so h. natus, Suet. Aug. 43, 3.
severum, ~e,sidefullice
hic vos inveniant vigilantes semper honeste
namque iteris longos explevit honeste meatus, / optatamque diu Petri properavit in aulam
condecet regem ‥ dubitabiles movere questiones, ~e interrogare, discrete respondere
onestius
imago ‥ Marie ~e in ligno sculpta
optabam ‥ mentes oculosque fidelium ~ius et utilius occupare
volumus ‥ ut ‘portantibus pondus Dei’ [] ‥ abbas ‥ vel ‥ prior quoad refectiones carnium ‥ pia ‥ consideratione ‥ sufficienter et ~e de communi faciant procurari Matth. xx 12
[pix ] in qua dependeat eukaristia ~e supra altare
promisit ‥ fratrum dormitorium ‥ ruinosum reerigere ‥ modo sic congruo et honesto ut possent ‥ ~e quiescere in eo
hŏnestē (9) (honestus), ¶ 1 dʼune manière honorable, avec dignité : quæ in nostris rebus non satis honeste, in amicorum fiunt honestissime Cic. Læl. 57, actes, qui ne sont guère honorables sʼil sʼagit de nous, fort honorables sʼil sʼagit dʼamis ¶ 2 honnêtement, vertueusement : beate et honeste vivere Cic. Rep. 4, 3, vivre dans le bonheur et la vertu || de façon belle, noble : fastigium honeste vergit in... Cic. Q. 3, 1, 14, le faîte a une belle inclinaison sur... || honeste geniti Liv. 26, 2, 11, de naissance honorable, cf. Suet. Aug. 43.
Videntes autem aliæ acies quod vexillum Boamundi tam Honeste esset ante alios delatum, illico redierunt retrorsum.Ibidem pag. 83 :
Quia jam cum iis in retroactis Honeste pugnaverat, pacem obtinuit.
Cantetur prædictum evangelium suo cantu solito et notato in libris Honeste et devote.
Quod missam unam pro anima ejus et pro animabus fidelium defunctorum celebrari faciet omni die, quo Honeste poterit celebrari.Supra :
Quando rationabiliter poterit celebrari.In alia ann. 1180. ibid. ch. 85 :
Quando cantari poterit.Vide infra Honestus.
honestē adv.with comp.and sup.
- honestus, decently, becomingly, properly, creditably, virtuously: vivere, T.: unde Mundior exiret vix libertinus honeste, H.: ne non procumbat honeste, Respicit, O.: quae fiunt honestissime: cum possit honestius tremere, Iu.: fastigium honeste vergit in tectum, etc.: geniti, i. e. nobly, L.