honorabiliter
honōrābiliter, Adv. (honorabilis), mit Ehre und Ansehen, Capit. Macrin. 5, 3. Amm. 29, 2, 11.
regno ‥ amabiliter atque ~iter gubernato
si ad Romam adire volueris, omnia necessaria ad viam ‥ tibi ~iter et sufficienter inveniam(
ut status regni et regis ~ius sustentaretur
celerarius ‥ hospites curialiter tenetur recipere et in omnibus eis necessariis ~iter ministrare
ut ~iter observetur Dominica dies(
adjuva nos, Deus, ut inchoata jejunia ~iter [AS: ] recensentes ‥ assequamurworðlice
rex ‥ fecit eum ‥ ab ‥ archiepiscopo ‥ ~iter ‥ consecrari [abbatem ]
in Scireburnan ‥ ~iter sepultus requiescit
eum ‥ ad sinistram altaris partem ~iter locaverunt
beatum Thomam ‥ cujus corpus ‥ quiescit ~iter in eadem [(ecclesia ]
ad Pascha debet ~iter ova dare, sc. x ad minus
ut ‥ [terras ] teneat sicut ipse abbas H. melius et ~ius et quietius tenet suas alias dominicas terras
quod ‥ eam teneant ‥ sicut unquam ‥ comes S. melius et liberius et ~ius ‥ tenuit
quod idem canonici habeant terram ita libere et quiete sicut aliqua elemosina domui religionis usquam liberius, purius, melius, et ~ius dari comprobatur
hŏnōrābĭlĭtĕr, dʼune manière honorable : Amm. 29, 2, 11.