honestus
honestus, regarded with honor, respected, honored, of high birth, distinguished, honorable, respectable, noble
the Aetolians believe that it is honorable to be a bandit
born of a noble family
honestus , a, um: adj. (honōs), honorable, honored; good; fair, 12.155.
hŏnestus, a um, adj. [honos, honor, qs. furnished or clothed with honor], full of honor, honorable.
- I Regarded with honor, enjoying respect or consideration, honored, distinguished, honorable, respectable, noble, = honoratus: qui me honore honestiorem fecit, Plaut. Capt. 2, 3, 32 (392): cum honos sit praemium virtutis judicio studioque civium delatum ad aliquem; qui eum sententiis, qui suffragiis adeptus est, is mihi et honestus et honoratus videtur, etc., Cic. Brut. 81, 281: satis honestam honoratamque imaginem fore, Liv. 36, 40, 9: magnus atque honestus, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 4; cf.: salvi et honesti, id. ib. 11, 2, 2: honestus homo et nobilis, Cic. Mur. 36, 75: cum honesto aliquo homine, id. Fam. 16, 9, 4: amplae et honestae familiae, illustrious and honorable families, id. Mur. 7, 15; cf.: homines honestis parentibus ac majoribus nati, id. Fragm. ap. Quint. 11, 1, 85: bonis parentibus atque honesto loco natus, id. Tusc. 5, 20, 58: cum Sabinas honesto ortas loco virgines rapi jussit, id. Rep. 2, 7: loco natus honesto, Caes. B. G. 5, 45, 2: Polla, Nursiae honesto genere orta, Suet. Vesp. 1: equite Romano in primis honesto et ornato, distinguished, eminent, Cic. Fam. 13, 14, 1; 13, 31, 1: eques Romanus, id. ib. 13, 62; cf.: erant complures honesti adulescentes, senatorum filii et ordinis equestris, Caes. B. C. 1, 51, 3: publicani, homines honestissimi atque ornatissimi, Cic. de Imp. Pomp. 7, 17: homo honestissimus, Caes. B. G. 1, 53, 6: milites honestissimi sui generis, id. B. C. 1, 20, 1: virginis honestae vaticinatione, Suet. Galb. 9 et saep.: quia deus auctor culpae honestior erat, Liv. 1, 4, 2: tam grave, tam firmum, tam honestum municipium, Cic. Fam. 13, 4, 2: honestissimus conventus, Quint. 1, 2, 9: ut honestiore judicio conflictere? more honorable, Cic. Quint. 13, 44: dies honestissimus nobis, id. Fam. 1, 2, 2: atque erit illa mihi mortis honesta dies, Prop. 3 (4), 21, 34: honesta paupertas, Vell. 129, 3: omnium honestarum rerum egens, not able to live suitably to his rank, Sall. J. 14, 17: honestis manibus omnia laetius proveniunt, i. e. of generals (cf. shortly before: ipsorum tunc manibus imperatorum colebantur agri), Plin. 18, 3, 4, § 19.—As substt.
- 1 hŏnestĭōres, um, m., men of noble birth: qui hominem castraverit ... sive is servus sive liber sit, capite punitur: honestiores publicatis bonis in insulam deportantur, Paul. Sent. 5, 23, 13; 1, 21, 4 sq.; opp. humiliores, id. ib. 5, 25, 1 sq.; Mos. et Rom. Leg. Coll. 1, 2, 2; 8, 4, 2.—
- 2 hŏnestum, i, n., honorable conduct, morality, virtue: nec honesto quicquam honestius, Cic. Fin. 4, 7, 25: rigidi servator honesti (Cato), Luc. 2, 389.
- II Bringing or deserving of honor, honorable, respectable, creditable, worthy, virtuous, decent, proper, becoming.
- A In gen.: ut (civium vita) opibus firma, copiis locuples, gloria ampla, virtute honesta sit, Cic. Att. 8, 11, 1: in convivio moderato atque honesto, id. Mur. 6, 13: aequa et honesta postulatio, id. Rosc. Am. 2, 7: honestum ac probabile nomen, id. Caecin. 25, 71; cf.: ut honesta praescriptione rem turpissimam tegerent, Caes. B. C. 3, 32, 4: causas abeundi quaerat honestas, Lucr. 4, 1181: certatio, Cic. Lael. 9, 32: honestam rem actionemve aut non suscipere aut, etc., id. ib. 13, 47: res, causa (opp. turpis), Auct. Her. 1, 3, 5; cf.: honesta res dividitur in rectum et laudabile, id. 3, 2, 3: hominum honestissimorum testimoniis non credere, Cic. Verr. 2, 1, 49, § 128; id. Rosc. Am. 6, 16: homines honestissimi, id. ib. 17, 49: quod omnium sit votum parentum, ut honestiores quam sint ipsi, liberos habeant, Quint. 1, 1, 82: soror, virtuous, chaste, Hor. S. 2, 3, 58: vita honestissima, Cic. Rosc. Am. 17, 48; so in sup.: labor, Quint. 12, 7, 10: praecepta, id. 12, 2, 27: testimonia, id. 5, 11, 37: vitae instituta sic distant, ut Cretes et Aetoli latrocinari honestum putent, Cic. Rep. 3, 9: honestum quibusdam rapto vivere, Quint. 3, 7, 24: honestius est de amicorum pecunia laborare quam de sua, Cic. Fam. 13, 14, 2: ut neque rectum neque honestum sit, nec fieri possit, ut, etc., id. Lael. 21, 76: honestum et rectum, id. ib. 22, 82: honestum id intellegimus, quod tale est, ut, detracta omni utilitate, sine ullis praemiis fructibusve per se ipsum possit jure laudari, id. Fin. 2, 14, 45; cf. id. Inv. 2, 53, 159; id. Leg. 1, 18, 48: si maritus uxorem suam in adulterio deprehensam occidit ... non inique aliquid ejus honestissimo calori permittitur, Mos. et Rom. Leg. Coll. 4, 10, 1: mores honestos tradere, Juv. 6, 239.—As subst.: hŏnestum, i, n., honesty, integrity, virtue (cf.: honor, virtus, etc.): quandoquidem honestum aut ipsa virtus est aut res gesta virtute, Cic. Fin. 5, 23, 66; cf.: sive honestum solum bonum est, ut Stoicis placet, sive quod honestum est, id ita summum bonum est, ut, etc., id. Off. 3, 3, 13; 1, 4, 14: formam quidem ipsam et tamquam faciem honesti vides, id. ib. 1, 5, 14: omnis honesti justique disciplina, Quint. 12, 2, 1: honesti praesens imago, id. 12, 1, 28: quo (honesto) detracto quid poterit beatum intellegi? Cic. Tusc. 5, 15, 45: de honesto ac bono, Quint. 2, 2, 5: honesta ac turpia, Cic. Leg. 1, 16, 44; 1, 17, 46: honestis similia sunt quaedam non honesta, id. Ac. 2 (Luc.), 16, 50: in eodem pectore nullum est honestorum turpiumque consortium, Quint. 12, 1, 4: de honestis, justis, utilibus quaestiones, id. 3, 6, 41.—Prov.: honesta mors turpi vita potior, Tac. Agr. 33: imponit finem sapiens et rebus honestis, Juv. 6, 444: honestus rumor alterum est patrimonium, Pub. Syr. 217 Rib.—
- B In partic., of personal appearance, noble, fine, handsome, beautiful (mostly poet.): ille erat honesta facie et liberali, Ter. Eun. 682; 230; cf.: ita me di ament, honestus est. id. ib. 474: erat forma praeter ceteras honesta, id. And. 123: facies, Suet. Tib. 68: caput, Verg. A. 10, 133; id. G. 2, 392: asini, Varr. R. R. 2, 6, 2: (equi), Verg. G. 3, 81: ager honestior, Varr. R. R. 1, 4, 2: tunc ora rigantur honestis Imbribus (i. e. lacrimis), Stat. Th. 2, 234.—As subst.: hŏnestum, i, n., beauty: nec, si quid honesti est, jactat habetque palam, quaerit, quo turpia celet, = si quid pulchri habent, Hor. S. 1, 2, 84.—Hence, adv.: hŏ-nestē.
- 1 (Acc. to I.) Honorably, nobly (very rare): honeste natus, of noble birth, Suet. Aug. 43.—Far more freq. and class.,
- 2 (Acc. to II.) Decently, becomingly, properly, creditably, virtuously: neque illa matrem satis honeste tuam sequi poterit comes, Plaut. Merc. 2, 3, 69 (403); id. Rud. 2, 3, 77 (407): sic volo Te ferre (aquam) honeste, ut ego fero, id. ib. 2, 5, 7 (464): unde Mundior exiret vix libertinus honeste, Hor. S. 2, 7, 12: ut videamur vestiti esse honeste, Varr. L. L. 8, § 31 Müll.: (Lucretia) tum quoque jam moriens, ne non procumbat honeste, Respicit, Ov. F. 2, 833: (Caesar) sinum ad ima crura deduxit, quo honestius caderet, Suet. Caes. 82; Lucil. ap. Non. 427, 26: valde se honeste gerunt, Cic. Att. 6, 1, 13: honestius hic, quam Q. Pompeius, id. Off. 3, 30, 109: quae in nostris rebus non satis honeste, in amicorum fiunt honestissime, id. Lael. 16, 57: aliquid recte honesteque dicere, id. Rep. 1, 2: beate et honeste vivere, id. ib. 4, 3: honeste vivere (opp. turpiter), Quint. 5, 10, 24: facere ac dicere (opp. turpiter), id. 11, 1, 14; 10, 5, 13: tam jejuna fames, cum possit honestius tremere, etc., Juv. 5, 10. iste quidem veteres inter ponetur honeste, fairly, properly, Hor. Ep. 2, 1, 43: fastigium nunc honeste vergit in tectum inferioris porticus, Cic. Q. Fr. 3, 1, 4, 14.
honestus, a, um (honor), I) ehrenhaft, ansehnlich, anständig, schicklich, ehrenvoll, ehrenwert (Ggstz. turpis, pravus), 1) im allg.: res, Cornif. rhet.: magna laus et honesta oratio, ein achtbares Wort, Cic.: victoria, Liv.: ordo, militärische Ehrenstelle, Liv.: honestarum rerum egens, standesgemäß zu leben nicht vermögend, Sall.: dies honestissimus, Cic. – m. 2. Supin., honestumne factu sit an turpe (sittlich gut od. sittlich schlecht) dubitant id, quod in deliberationem cadit, Cic. de off. 1, 9; vgl. Cic. ep. 8, 9, 4: in qua omnia dictu prona sunt, honesta susceptu, Lact. 1, 1, 11: quid honestum dictu saltem seditioni praetenditur muliebri? Liv. 34, 3, 8. – honestum u. honestius u. honestissimum est mit folg. Infin. od. Acc. u. Infin., Cic. u.a. – subst., α) honestum, ī, n., die sittliche Würde des Menschen, die Moral, die Tugend, Cic.: m. Adi., rigidi servator honesti (v. Kato), Lucan. 2, 389. – β) honesta, ōrum, n., das Sittlichgute (Ggstz. non honesta, das Nichtsittliche), Sen. ep. 92, 4. – 2) insbes.: a) wohlgestaltet, hübsch, schön (vgl. Ruhnken Ter. Andr. 1, 1, 96), facies, Ter.: eunuchus, Ter.: asinus, Varro: os, Verg.: dignitate erat honestā, Nep.: equus ad speciem honestus, Apul. de deo Socr. 23: v. Lebl., Sicyonia honesta, Lucil. 1161: armamenta idonea ad usum et honesta ad contemplationem (von Ansehen), Apul. flor. 23. – subst., honestum, ī, n., die »Schönheit, etwas Schönes«, Hor. sat. 1, 2, 84. – b) übtr., schönklingend (aber nur scheinbar wahr), honestae causae abeundi, schickliche Vorwände, Lucr.: honestum et probabile nomen, Cic.: honesta oratio est, das klingt recht schön! das ließe sich wohl hören! Ter. u. Cic. – II) in Ehre und Ansehen stehend, ansehnlich, ehrenwert, ehrbar, familia, Cic.: homo honestus, honestissimus, Cic.: honesto loco natus, Cic.: honesto genere, von gutem Hause, von angesehener Geburt, Nep. – bes. als Ehrentitel der Ritter, vir honestus od. honestissimus, Cic. – subst., honestī, ōrum, m., Leute von Stand, von Ansehen, angesehene-, vornehme-, ehrenwerte Leute, Honoratioren, Hor., Quint. u.a.
esto justus ‥ et misericors, ‥ moribus ~us
vir ‥ modestus, honestus
tam ~os hospites quam suscipientes esse oportet [AS: ]swa cystigran hiwan swa cynnigran gystas
tua amota conjuge ‥ ~a morte
lis quondam pacem crudescens rupit honestam
in militia an in agricultura an in arte qualibet ~a vel turpi
moribus egregiis facias tibi nomen honestum
~um causae genus est cui statim sine oratione nostra favet auditoris animus
pro qua re humiliores personae capite puniuntur, ~iores in insulam relegantur
quem sic genetrix affatur honesta
si quisquam cuperet sacrum temerare pudorem / gestibus obscenis contrectans corpus honestum
auxiliisque Dei famulum firmavit honestis
secretarius ‥ [debet ] pallio et ~is pannis altare decenter parare
quod porticum ‥ que ‥ palacio conveniat fieri faciat ‥ ita quod rex in ea descendere possit de palefrido suo ad ~am frontem
ut ‥ ~um erigere valeat oratorium
undecunque nascantur homines si parentum vitia non sectentur et Deum recte colant, ~i et salvi erunt
ut ‥ monachorum ‥ ~issima conversatio recuperetur
ibi [in oriente ] ‥ gazarum superabundans copia; hic modesta et ~a sufficientia
~am ‥ cheriem(v.
dabo ‥ x carros cum silvo ~os [? l. onustos ] in monte regis
hŏnestus, (6) a, um (honor), ¶ 1 honorable, digne de considération, dʼestime : honestus et honoratus Cic. Br. 281, honorable et honoré ; honesto loco natus Cic. Tusc. 5, 58, dʼune famille honorable, cf. Cic. Mur. 15 ; eques Romanus honestus et ornatus Cic. Fam. 13, 14, 1, chevalier romain honorable et distingué ; honesta certatio Cic. Læl. 32, noble rivalité ¶ 2 honorable, honnête, conforme à la morale : omnis honesta ratio esset expediendæ salutis Cic. Mil. 10, tout moyen serait bon moralement dʼassurer notre salut ; honestum mendacium Cic. Lig. 16, mensonge approuvé par la morale, reposant sur une intention honorable ; nihil nisi honestum et rectum Cic. Læl. 82, rien que dʼhonnête et de juste ; [pl. n. ] honesta Cic. Off. 1, 10 ; 3, 34, les choses honnêtes ; honestum factu an turpe Cic. Off. 1, 9, beau à faire ou laid, moral ou immoral || honestum, honestius, honestissimum est alicui [avec prop. inf.] il est beau, honorable (plus, très...) pour qqn que..., cf. Cic. Verr. 2, 4, 124 || [avec inf.] honestius est de amicorum pecunia laborare quam de sua Cic. Fam. 13, 14, 2, il est plus honorable de sʼinquiéter de lʼargent de ses amis que du sien propre ¶ 3 beau, noble : honesta facie Ter. Eun. 682, dʼun beau visage, cf. Suet. Tib. 68 ; Virg. G. 2, 392 ; vestibula honesta Cic. Or. 50, un beau vestibule.
- 1. geëerd, geacht, voornaam, aanzienlijk [homo; familia; vir]; ➤ -o loco natus; vir ~ eretitel v.d. equites;
- 2. eervol, fatsoenlijk, betamelijk, behoorlijk [laudatio; victoria; mores; res middelen die bij zijn stand passen]; ➤ vita -e acta; -um est het is eervol of het strekt tot eer;
- 3. moreel goed, deugdzaam [vita]; ➤ -e vivere;
- 4. (v. niet-lev.) mooi, knap, edel [facies; forma; caput; oratio mooi klinkend].
honestus , a, um. adj. c. s.
端方。尊。德者。美者。— homo 道德之人。Civium vita virtute honesta sit 士之爲人常有德行之美。Honesta vulnera 有榮之傷。Honesta facie virgo 莊靜之女。 Honesto loco natus 贵家之子。
Suggest a Translation
See an image
端方。尊。德者。美者。— homo 道德之人。Civium vita virtute honesta sit 士之爲人常有德行之美。Honesta vulnera 有榮之傷。Honesta facie virgo 莊靜之女。 Honesto loco natus 贵家之子。
Suggest a Translation
See an image
Idem capicerius tenebitur.... facere luminare totum ecclesiæ competens et Honestum de bona et Honesta cera.Vide supra Honeste 3.
Splendide, optime ornatus et instructus. Gasparis Barthii Gloss. ex Hist. Palæst. Eadem notione ibid. dicuntur
Honestæ copiæ.
honestus adj.with comp.and sup.
- honos, regarded with honor, respected, honored, of high birth, distinguished, honorable, respectable, noble: is mihi videtur, etc.: imago, L.: cum honesto aliquo homine: loco natus honesto, of good family, Cs.: eques in primis, eminent: milites honestissimi sui generis, Cs.: quia deus auctor culpae honestior erat, L.: dies honestissimus nobis: omnium honestarum rerum egens, befitting his rank, S.—As substm.: turpis honesto (confusus), H.— Noble, fine, handsome, beautiful: facies, T.: formā praeter ceteras, T.: caput, V.—Fig., deserving honor, honorable, respectable, creditable, worthy, decent, proper, becoming: ut (civium vita) virtute honesta sit: postulatio: praescriptio, Cs.: certatio: homines honestissimi: censor, conscientious, H.: soror, chaste, H.: mors, Ta.: honestius est laborare, quam, etc.: neque quicquam nisi honestum postulare: feminis lugere honestum est, Ta.: mores honestos tradere, Iu.
-
…magno in aere alieno maiores etiam possessiones habent quarum amore adducti dissolvi nullo modo possunt. Horum hominum species est honestissima sunt enim locupletes voluntas vero et causa impudentissima. tu agris, tu aedificiis, tu argento, tu familia…
Cicero, in Catilinam
-
…; hinc fides, illinc fraudatio ; hinc pietas, illinc scelus ; hinc constantia, illinc furor ; hinc honestas, illinc turpitudo ; hinc continentia, illinc libido ; hinc denique aequitas, temperantia, fortitudo, prudentia ,…
Cicero, in Catilinam
-
…non modo civitas sed ne vicini quidem proximi sentiant. nam illud non intellego quam ob rem, si vivere honeste non possunt, perire turpiter velint, aut cur minore dolore perituros se cum multis quam si soli pereant arbitrentur…
Cicero, in Catilinam
-
…Caesarem hostes equitatu insequentem incidit. Quae quidem res Caesari non minorem quam ipsa victoria voluptatem attulit, quod hominem honestissimum provinciae Galliae, suum familiarem et hospitem, ereptum ex manibus hostium sibi restitutum videbat neque eius calamitate de tanta…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, neque hi solum quorum tibi auctoritas est videlicet cara, vita vilissima, sed etiam illi equites Romani, honestissimi atque optimi viri, ceterique fortissimi cives qui circumstant senatum, quorum tu et frequentiam videre et studia perspicere et…
Cicero, in Catilinam
-
…est qui huc pergit attat hic quidem est parasitus Gnatho Militis ducit secum una virginem dono huic. Papae Facie honesta mirum ni ego me turpiter hodie hic dabo Cum meo decrepito hoc eunucho. Haec superat ipsam Thaidem. GNATHO…
Terence, Eunuchus
-
…persolveret, sed quod non dignos homines honore honestatos videbam meque falsa suspicione alienatum esse sentiebam. Hoc nomine satis honestas pro meo casu spes reliquae dignitatis conservandae sum secutus. Plura cum scribere vellem, nuntiatum est vim mihi parari…
Sallust, Catilina
-
…obnoxios fidosque sibi faceret. Scio fuisse nonnullos, qui ita existumarent iuventutem, quae domum Catilinae frequentabat, parum honeste pudicitiam habuisse ; sed ex aliis rebus magis, quam quod cuiquam id compertum foret, haec fama valebat .…
Sallust, Catilina
-
…Mater mea illic mortua est Nuper. Eius frater aliquantum ad rem est avidior. Is hanc ubi forma videt honesta virginem, Et fidibus scire, pretium sperans ilico Producit, vendit. Forte fortuna affuit Hic meus amicus emit…
Terence, Eunuchus
-
…ea loca missi ii utrique ad urbem imperatores erant, impediti, ne triumpharent, calumnia paucorum, quibus omnia honesta atque inhonesta vendere mos erat, sed praetores Q. Pompeius Rufus Capuam, Q. Metellus Celer in agrum…
Sallust, Catilina