idiota

ĭdĭōta, ae, m., = ἰδιώτης,

• an uneducated, ignorant, inexperienced, common person (cf. rudis): quidni et tu idem illitteratum me atque idiotam diceres?Lucil. ap. Non. 38, 24: quae non modo istum hominem ingeniosum atque intelligentem, verum etiam quemvis nostrum, quos iste idiotas appellat, delectare possent, Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4; cf. id. Pis. 26, 62: ludos nobis idiotis relinquet, id. ib. 27, 65: posteaquam rem paternam ab idiotarum divitiis ad philosophorum regulam perduxit, id. Sest. 51, 110: quoniam respondere nos tibi non quimus, quos idiotas et rudes vocas, Gell. 1, 2, 6: idiotae, the common throng, the fickle mass, Quint. 8, 3, 22.

idiōta u. idiōtēs, ae, m. (ἰδιώτης), ein unwissender, ungelehrter, unerfahrener Mensch, im Gegensatze zu dem, der eine Kunst od. Wissenschaft versteht, der Uneingeweihte, Ungebildete Nichtkenner, Laie, Pfuscher, Stümper Lucil., Cic. u.a. (vgl. Oehler Tert. ad martyr. 1. p. 3). – ➳ Der Nomin. idiota steht Vitr. 6, 8 (11), 10. Augustin. epist. 137, 12. Vulg. 1. Corinth. 14, 24: Nomin. idiotes, Tert. adv. Prax. 9.

idiota [CL], ~us 1 ordinary individual, common man, esp. layman (also attrib.); b (w. ref. to illiteracy); c (w. ref. to lack of higher education). d (w. ref. to false etym.) one who speaks only his native vernacular. 742 quia carnales homines ~ae ‥, si juxta Romanam urbem aliquid facere viderint ex his peccatis quae nos prohibemus, licitum et concessum a sacerdotibus esse putant Bonif. Ep. 50 p. 84; 796 quid inponendum est jugum cervicibus ~arum ‥? Alcuin Ep. 107; tractatus ‥ exposuimus ‥ ad utilitatem ~arum istius gentis Ælf. CH I pref. 1; precipimus ‥ ut omnis homo sciat quando habeat pecus suum, quando non habeat, ‥ quia credimus, quod multi ~e [AS: mænige gimelease menn] non curant quomodo peculium suum agat [v. l. agant], et superconfidunt in pace nostra (Quad.) GAS 180; erat iste Woden ‥ qui tante erat virtutis et gratie ut eum homines ydiote deum estimarent Gerv. Cant. GR 22; [presbyter] post tres annos reddita sibi communione ecclesie ‥ inter ~as sit usque ad expletos septem annos Rob. Flamb. Pen. 246; totus mundus et papa et ydiote noverunt mendacium Wycl. Sim. 89.  b ~ae enim dicebantur qui propria tantum lingua naturalique scientia contenti litterarum studia nesciebant, siquidem Graeci proprium idion vocant Bede Acts 953; decantet psalmum quinquagesimum; si autem est ~a, ex intimo corde crebro dicat, ‘Deus miserere mihi peccatori servo tuo’ Bened. Rob. 57; presbytero ‥ collectas inchoanti vel complenti Amen vel alia respondendo vicem clerici, ne dixerimus ~e, adimplebat [cf. I Cor. xiv 16] Ad. Eyns. Hug. V 1 p. 77; omnes literatos vel eciam ~as Bradw. CD 218C (v. causa 4a).  c ‘sine litteris et ~ae’ [Act. iv 13]. ‘sine litteris’ dicit non quod litteras nescirent sed quod grammaticae artis peritiam non haberent; namque in Graeco apertius pro hoc verbo agrammati [ἀγράμματοι], hoc est inlitterati habetur. ~ae autem proprie inperiti vocantur; denique in epistula ad Corinthios, ubi scriptum est ‘etsi inperitus sermone sed non scientia’ pro inperito in Graeco idiotes [ἰδιώτης] habetur Bede Retract. 1008; ? 974 (12c) ~is nempe clericis ‥ nullius regularis religionis disciplinae subjectis CS 1301; nos ‥ rogamus te ‥ ut doceas nos loqui Latialiter recte, quia ~e [AS: ungelærede] sumus et corrupte loquimur Ælf. Coll. 89; peregrinus simplex et ~a, animatus ad facinus Alex. Cant. Mir. (I) 22 p. 203; putabam eam tam ydiotam, tam omnium artium nesciam Map NC III 2 f. 35; sapientium et magnorum filii virorum quasi hereditariam habere videntur sapientiam, sicut econtra simplicium et ignobilium filii ~e et ne dicam insipientes, simplices et minus prudentes esse solent Andr. S. Vict. Comm. 281; utrum anima philosophi cujusdam sit sapientior separata a corpore quam anima alicujus ~e post separationem J. Blund An. 370; episcopi ‥ ~e Paul. Angl. ASP 1533 (v. exorbitare 1e).  d omnes qui Latinam linguam lectionis usu didicerunt, etiam haec [sc. verba symboli] optime didicisse certissimum est; sed ~as, hoc est, eos qui propriae tantum linguae notitiam habent, haec ipsa sua lingua discere ‥ facito Bede Egb. 5; talis dicitur ab apostolo ~a qui nondum intelligit nisi idioma suum T. Chobham Conf. 115; ~a qui est contentus sua proprietate loquendi, nesciens proprietates sermonis aliorum Bacon Gram. Gk. 26. 2 idiot, imbecile (disqualified in law); b (facet.). item tam ideotis quam discretis, item tam mente captis quam illis qui sunt sane mentis Bracton 375b; 1286 P. de S. manifestus freneticus est et ideota IPM 46/2; Fleta 6, Reg. Whet. I 258 (v. custodia 2c); excusatur ‥ si fuit infra etatem tempore quo finis fuit levatus, vel furiosus vel mente captus et non sane mentis vel ~us Fleta 444; 1279 tempore quo [finis] levatus fuit, fuit ipse Ricardus ydeotus SelCKB I 50; 1309 Agnes ‥, fatua et ~a, defuncta nichil de nobis tenuit Cl 126 m. 13; 1333 de terris ‥ ratione fatuitatis W. B. ~e consanguinei et heredis ‥ in manu regis existentibus LTR Mem 105 m. 117; monachos in monasterio reservatos in negotiis secularibus reputans quasi ideotas Meaux III 94.  b psittacus ~a R. Bury Phil. 6. 96 (v. effigiare 2d). 3 fool, jester. ~a quem ‥ circa se ‥ nutriebat ‥ quia verbis vel operibus alienis risus excitabat W. Cant. Mir. Thom. II 47.

ĭdĭōta (14) (-ēs), æ, m. (ἰδιώτης), qui nʼest pas connaisseur, profane, ignorant : Cic. Verr. 2, 4, 4 ; Pis. 62.

idiota , ae. m.
不識字者。蒙。

Suggest a Translation
See an image

idiōta ae, m

• , ἰδιώτης, an uneducated man, ignorant person, layman, outsider: nos, quos iste idiotas appellat: ludos nobis idiotis relinquet.