idioticus
ĭdĭōtĭcus, a, um, adj., = ἰδιωτικός,
- uneducated, ignorant, unskilful (post-class.): rudem, impolitam et idioticam compellare, Tert. Testim. An. 1.
idiōticus, a, um (idiotes), unwissend, ungebildet, Tert. de testim. anim. 1.
[Lollardi ] jactant se sacris episcopis et viris catholicis peritiores, quos omnes in comparacione sui nuncupant idiotas, et secundum abstraccionem grammaticam Witcleff idiotitos
et jam revolve argumentum tuum ideoticum
ĭdĭōtĭcus, a, um (idiota), ignorant : Tert. Test. 1.