idoleum
īdōlēum or -īum, ii, n., = εἰδωλεῖον,
- an idol-temple, Tert. Cor. Mil. 10 med.; Hier. Ep. 22, 29: scanned īdŏlĭum, Prud. Apoth. 186; στεφ. 11, 52; Symm. 1, 612.
īdōlēum, ēī, n. u. īdōlīum, īī, n. (εἰδωλεῖον), ein Götzentempel, Eccl. – ➳ Abl. īdōlĭŏ gemessen bei Prud. apoth. 186 u.a.
īdōlēum, ēī, ou -īum, īī, n. , temple dʼidole : Tert. Cor. 10.