impetratus
impĕtrātus, ūs, m. [impetro],
- an effecting, obtaining, Ambros. de Fide, 5, 6, 77.
impetrātus, Abl. ū, m. (impetro), die Erlangung, Auswirkung, Ambros. de fide 5, 6 (2). § 77.
1 impĕtrātus, a, um, part. p. de impetro.
2 impĕtrātŭs, abl. ū, m. , obtention : Ambr. De Fide 5, 6, 77.