impietas
impietas, irreverence, ungodliness, impiety, disloyalty
impĭĕtas (inp-), ātis, f. [impius],
- want of reverence or respect, irreverence, ungodliness, impiety, undutifulness, disloyalty (rare but class.): nihil est quod tam miseros faciat quam impietas et scelus, Cic. Fin. 4, 24, 66; Ov. M. 4, 4: impietatis duces, of disloyalty, treason to one’s country, Cic. Lael. 12, 42: impietatem punire voluit (legum lator), i. e. undutifulness to parents, Quint. 7, 1, 52; Suet. Vit. Luc.; cf. Ov. M. 8, 477: Albucilla defertur impietatis in principem, of high-treason, Tac. A. 6, 47; Plin. Pan. 33, 3.
impietās, ātis, f. (impius), die Pflichtvergessenheit, der Mangel an Liebe und Ehrfurcht, die Gottlosigkeit, Ruchlosigkeit (Ggstz. pietas), a) übh., Cic. u.a. – Plur., Cic. de legg. 1, 40. Vulg. Levit. 26, 41; deut. 9, 4; 2 Mach. 8, 33. – b) insbes., die Ruchlosigkeit gegen die Fürsten, das Majestätsverbrechen, alci impietatem obicere, Plin. pan. 33, 3: alqm impietatis reum postulare, als Majestätsverbrecher belangen, Plin. ep. 7, 33, 7: Albucilla defertur impietatis in principem, Tac. ann. 6, 47.
creditum est tamen quod hi, qui merito ~atis suae maledicebantur, ocius Domino vindice poenas sui reatus luerent
atrocissima ~atis praevalescente rabie
annuntiarem impio ~atem suam [cf. ] et, si non lucrifacerem eum Deo, perfecte saltem partes evangelizantis impleremEzech. iii 19
~atis fasciculos
clamide vestit rubea spoliatum / frendens impietas succensa furore [cf. ]Is. ix 18
surculamen incredulitatis et insipientiae plantaverat, quod vulgatis domesticisque ~atibus velut quibusdam venenatis imbribus irrigatum ‥ parricidii sacrilegiique crimen produxit
a talibus vosmetipsos ~atibus observate in quibus illi perierunt
respexit ille ad divinae auxilium pietatis, quo ab ~ate barbarica posset eripi
Nestoriana ~as in duas Christum dividit personas
secundum Nestorianam ~atem
evitare ~atem Nestorianae doctrinae
heretici, qui contra suas ~ates leges justas institui nolunt
inter hec et consimilia ~atis opera, rex Johannes in se reversus metuebat ne ‥
suam erga filium liberalitatem filiique erga ipsum inpietatem ei lacrimabiliter indicavit
occidit hic pietas, regnat et impietas; / vita perit; mors seva furit; bachatur et ensis; / nullus ibi parcit, Mars ubi sceptra regit
gazas impietas pietate carentibus affert
sic mundo mortificatos ~ate piissima feliciter exulare compellunt
mortis ~as, nulli dignata parcere persone, cor nostrum ‥ sauciavit(
impĭĕtās, (12) ātis, f. (impius), impiété : Cic. Fin. 4, 66 ; pl., in deos impietatum expiatio Cic. Leg. 1, 40, expiation des actes dʼimpiété envers les dieux || manquement aux devoirs envers les parents, envers la patrie, etc. : Quint. 7, 1, 52 ; impietatis duces Cic. Læl. 42, guides dans une voie sacrilège [contre la patrie].
- 1. goddeloosheid, plichtsverzaking, gewetenloosheid;
- 2. gebrek aan eerbied (jegens: in m. acc.) [in principem majesteitsschennis].
impietās (inp-) ātis, f
- impius, irreverence, ungodliness, impiety, disloyalty: impietas et scelus: impietatis duces, treason: in parentem, S.: in deos inpietates.