impervius
impervius, not to be traversed, impassable
impervĭus (inp-), a, um, adj. [2. inpervius],
- that cannot be passed through, impassable, impervious (poet. and in post-Aug. prose; cf.: inaccessus, invius): amnis, Ov. M. 9, 106: iter, Quint. 12, 11, 11; cf. itinera (with interrupta), Tac. A. 3, 31: tellus, inaccessible, Val. Fl. 2, 643.— Transf.: lapis ignibus, Tac. A. 15, 43.
im-pervius, a, um (in u. pervius), undurchschreitbar, unpassierbar, amnis, Ov.: iter, Tac.: lapis ignibus impervius, feuerfester, Tac.
est fons in Ungaria, cujus rivuli ‥ solidissimum in lapidem visuique penitus ~ium condensantur
impervĭus, (15) a, um (in, pervius), impraticable, inaccessible : Ov. M. 9, 106 ; Quint. 12, 11, 11 ; Tac. Ann. 3, 31.
impervius (in-p-)
adj.,
- not to be traversed, impassable: amnis, O.: lapis ignibus, fire-proof, Ta.