impetratio

impĕtrātĭo (inp-), ōnis, f. [impetro],

• an obtaining by request, accomplishment, Cod. Just. 2, 58, 2; Cod. Th. 11, 22, 4.— Plur.: istas impetrationes nostras nihil valere, Cic. Att. 11, 22, 1.

impetrātio, ōnis, f. (impetro), die Erlangung, Auswirkung, Errungenschaft, Vergünstigung, Cod. Iust. 2, 58, 2. Cod. Theod. 11, 22, 4: petitionem saepe impetratio sequitur, Donat. Ter. Andr. 2, 1, 15. – im Plur. b. Cic. ad Att. 11, 22, 1 u. Augustin. de serm. dom. 2, 10. § 36.

impetratio [CL] 1 obtaining by request or prayer. ad harum vij virtutum inpetracionem sunt vij peticiones in oratione Dominica Gros. Templ. 6. 3; si quis impetret a Deo, Deus consentit ~oni Wycl. Civ. Dom. I 9. 2 (leg., eccl.): a obtaining of papal bull or sim. by petition. b papal letter so obtained. c petition or sim. addressed to pope. a 1246 renunciaverunt ~oni literarum domini pape et eciam domini regis et usui earundem quas super hanc impetrarunt Cart. Chester 306 p. 200; 1403 Johanni Tynemouth pro ~one bulle xx d. Ac. Durh. 455; 1411 ante prefati privilegii ~onem [sc. a sede apostolica] Bekynton I 278; 1473 expensas dedit necessarias ad ~onem cujusdam bulle ab apostolica sede Lit. Cant. III 268.  b s1246 ~o archiepiscopi Cantuariensis super exactione illa de qua supratactum est M. Par. Maj. (preceding Lit. Papae) IV 506 tit.; 1267 (v. impetrare 3b); 1362 nulla appellacione aut ~one sedis apostolice vel regis aut alicujus alius, juris communis vel spiritualis remedio amoto hujusmodi, valitura Lit. Cant. II 426.  c qualiter sit formanda ~o curie Romane destinanda W. Drogheda SA prol. p. 7; quod ille, qui mittit ~onem, transscriptum ejusdem de verbo ad verbum penes se retineat, signo impetratoris signatum, ut alias possit fieri collacio, an rite fuerit impetratum Ib. 3; 1280 confiteor ‥ me a regimine dicti monasterii ‥ ammotum; appellacionibus per me factis, omnibus ~onibus faciendis, et omni remedio si quod michi competere valeat renuncio sponte Reg. Ebor. 25; omnes enim sumus in inpetracione, in accepcione, et in execucione beneficii ecclesiastici maculati ‥ Wycl. Sim. 21; processus suggestionis facte summo pontifici super ~one pro celle dicte in abbathiam ereccione Reg. Whet. I 150 tit.. 3 (leg., w. ref. to civil law): a purchase, suing out (of writs), esp. as commencement of action. b obtaining of privilege or sim. by petition made to king. c privilege or sim. so obtained. a 1256 predicta T. tenet inde sex acras de eadem terra et tenuit per duos annos ante ~onem brevis sui AssizeR Northumb 45; si autem due dotem petierint, non multum refert de prioritate ~onis, sed tamen restat videre que illarum actrix dici debeat versus aliam Bracton 309b; 1307 G. junior tempore predicti placiti predictum manerium cum predicta L. uxore sua tenuit per formam donacionis quam G. de G. senior diu ante ~onem brevis de recto eisdem G. et L. fecerat Year Bk. I (Selden Soc. XVII) 3; 1349 (v. 2 deliberatio 3c); 1415 predictus S. est ipsemet seisitus de predictis tenementis ‥ et fuit die ~onis brevis sui (AssizeR) March. S. Wales 60.  b 1262 per ~onem nostram habebunt nundinum apud W. per unam quindenam integram (Ch. comitis Warw.) Cart. Beauchamp 308; 1436 die Jovis proxima ante inpetracionem [MS: †interpretacionem] bille assise predicte [sc. of novel disseisin] Amund. II 117; 1438 ~onis tempore dictorum compromissi et laudi (Lit. Regis) Bekynton I 202.  c 1267, 1362 (v. 2b supra). 4 demand or (conf. with impetitio, or ? f. l. 1227 immunes ab omni exactione et impetratione [? l. impetitione] rectoris ejusdem ecclesie decimas integraliter percipient (Lit. Papae) Dryburgh 146. 5 (conf. w. perpetratio). 1361 die ~onis felonie predicte IMisc 183/6.

impĕtrātĭō, ōnis (impetro), f. , action dʼobtenir : Cod. Just. 2, 58, 2 ; Cod. Th. 11, 22, 4 ; pl., Cic. Att. 11, 22, 1.

impetrātiō (inp-) ōnis, f

• impetro, an obtaining by request; hence, an entreaty: nostrae.