importo

importo (inp-), āvi, ātum, 1, v. a. [inporto], to bring, carry, or convey into, to bring in from abroad, to import (class.).

• I Lit.: qui (D. Laelius) commeatus Bullide atque Amantia importari in oppidum prohibebat, Caes. B. C. 3, 40, 5: vinum ad se omnino importari non sinunt, id. B. G. 4, 2 fin.: ullam rem ad se, id. ib. init.; cf. id. ib. 1, 1, 3: aere utuntur importato, id. ib. 5, 12, 5; so, frumentum, id. B. C. 3, 42 fin.: jumenta, id. B. G. 4, 2, 2: instrumentum balinei, Vell. 2, 114, 2; Varr. R. R. 1, 16, 3: grandines Septentrio importat et Corus, Plin. 2, 47, 48, § 126.—
• II Trop., to introduce, bring about, occasion, cause: importantur non merces solum adventiciae, sed etiam mores, Cic. Rep. 2, 4: facile patior, non esse nos transmarinis nec importatis artibus eruditos, sed genuinis domesticisque virtutibus, id. ib, 2, 15: si quid importetur nobis incommodi, propulsemus, id. Off. 2, 5, 18; cf.: plura detrimenta publicis rebus quam adjumenta per homines eloquentissimos importata, id. de Or. 1, 9, 38: calamitatem alicui, id. Sest. 69, 146: pestem aut incolumem famam alicui, id. Deiot. 15, 43: luctum alicui, Phaedr. 1, 28, 6: fecunditatem feminis, rabiem viris (vinum), Plin. 14, 18, 22, § 116: odium libellis, Hor. Ep. 1, 13, 5: (perturbationes animi) important aegritudines anxias atque acerbas, Cic. Tusc. 4, 15, 34; so, suspicionem, id. Fil. Fam. 16, 21, 6: fraudem aut periculum, Liv. 39, 14, 4: ignominiam (crimen), Dig. 50, 2, 5.

im-porto, āvī, ātum, āre (in u. porto), I) hineintragen, -führen, -bringen, aus dem Auslande einführen (Ggstz. exportare), commeatus in urbem, Caes.: importari vinum ad se non sinunt, Caes.: importata iumenta, Caes.: alqd longe imp., Varro. – II) übtr.: A) einführen, linguam Graecam, Plin.: non esse nos transmarinis nec importatis artibus eruditos, Cic.: quid Neriene seu Nerio nomen importet, wie es mit der Einführung des Namens N. oder N. sich verhält, Gell. 13, 23 (22) lemm. – B) verursachen, bringen, cladem familiae, Pacuv. fr. 178: alci detrimentum, Cic.: calamitatem, Cic.: alci suspicionem aliquam, bei jmd. irgendwie V. erregen, Cic.: odium libellis, Hor.: fecunditatem, Plin.: grandines importat Corus, Plin.

importō, (12) āvī, ātum, āre (in, porto), tr., ¶ 1 porter dans, importer : Varro R. 1, 16, 3 ; [in acc.] Cæs. C. 3, 40, 5 ; 3, 42, 5 ; [ad se, chez soi] G. 4, 2, 6 ¶ 2 [fig.] introduire : Cic. Rep. 2, 4 ; de Or. 1, 38 ; Off. 2, 18 || apporter, susciter, attirer : calamitatem alicui Cic. Sest. 146, attirer le malheur sur qqn, cf. Cic. Dej. 43 ; odium libellis Hor. Ep. 1, 13, 5, faire détester des écrits.

importo , as, are.
擕入。招。引。— adjumenta ei 相帮彼。— odium ei 招人恨之。

Suggest a Translation
See an image

importō (in-p-) āvī, ātus, āre,

• to bring in, introduce, bring from abroad, import: commeatūs in oppidum, Cs.: vinum ad se importari sinere, Cs.: aere utuntur importato, Cs.—Fig., to introduce, bring about, occasion, cause: (perturbationes animi) important aegritudines: fraudem aut periculum, L.: pestem regibus: odium libellisH.