importunus
importunus, unfit, unsuitable, inconvenient
- I In gen. (rare): num importunum tempus in tanto otio? Cic. de Or. 2, 5, 20 B. and K. (al. inopportunum): aggeribus turribusque et aliis machinationibus locus inportunus, Sall. J. 92, 7: importuna locorum, Sil. 3, 540; cf.: Armeniam petunt, id temporis importunam, quia hiems occipiebat, Tac. A. 12, 12: etenim est in eo loco sedes huic nostro non importuna sermoni, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 5, 18: vi quidem regere patriam aut parentis importunum est, Sall. J. 3, 2.—
- II ln partic., pregn.
- A Troublesome, grievous, distressing, dangerous (rare): quom illi inportunam tempestatem conciet, Plaut. Trin. 2, 3, 8 (399): neque alius importunior acutiorque morbus est, Cels. 4, 3: pauperies, Hor. C. 3, 16, 37: Caphareus, stormy, Ov. M. 14, 481.—
- B With respect to character, indecorous, unmannerly, uncivil, rude, morose, harsh, churlish, cruel, savage (class.; syn.: crudelis, immanis; opp. clemens).
- 1 Of living beings: tam enim esse clemens tyrannus quam rex importunus potest, Cic. Rep. 1, 33: importunus atque amens tyrannus, id. Verr. 2, 5, 40, § 103: crudelis atque importuna mulier, id. Clu. 63, 177: tam importunus tamque crudelis, id. Fin. 1, 10, 35: crudelissimus atque importunissimus tyrannus, Liv. 29, 17, 20: uxor importuna atque incommoda, Plaut. As. 1, 1, 47 (62): senex, Ter. Heaut. 197: importunissimus hostis, Cic. Cat. 2, 6, 12: decemviri, Liv. 5, 2, 8: plebeii quam fuerint importuni, vides, Cic. Fam. 9, 21 fin.: locutores, Gell. 1, 15, 1: dives et importunus, Hor. Ep. 2, 2, 185: eripiet curule cui volet importunus ebur, id. ib. 1, 6, 54: volucres, Verg. G. 1, 470; Hor. S. 1, 8, 6; cf.: ales (bubo), i. e. infausta, Verg. A. 12, 864.—
- 2 Of things: immanis atque importuna natura, Cic. Verr. 2, 1, 3, § 8: libidines, id. ib. 2, 4, 50, § 111: clades civitatis, id. Brut. 97, 332: mors, Ov. Am. 3, 9, 19: sitis famesque argenti, Hor. Ep. 1, 18, 23: importuna atque audax argutia, Gell. 3, 1, 6. — Adv.: importunē (inp-), unsuitably, unseasonably; rudely, violently: confidere suis testibus et importune insistere, Cic. Ac. 2, 25, 80: repetere, Dig. 13, 6, 17: immittere versum de Pyrrho, Gell. 10, 16, 18: vexare civitates tyrannica crudelitate, Just. 42, 1.—Comp.: insultare veritati, Lact. 5, 2. —Sup.: facere, Gell. 20, 6, 14.
victores ad ~um [gl.: i. ad inonestum, ] praelium provocantto gemagum
hora inportuna
~a sitis
regis prestolans reditum a locis remotioribus, in quibus ipsum bellicis vacantem tumultibus adire nimis videbatur ~um [] ed. :‘imprudent’
~a guerrarum diluvia
†importunia
judices ~i
~e ‥ cogitationes
manu ~a(v.
pro excipienda ~a feditate pulveris
fraxinus ‥ foliis decidentibus ramisque pre vetustate et senio marcescentibus squalidus et ~us videntibus cunctis apparuit
si ‥ quidam inportunus dagmate adsurgeret
nec enim prius abstitit, pie violentus et laudabiliter ~us, donec ex equite peditem faceret
tanquam ~am corniculam fugiens
~a [gl.: ] Judeorum garrulitasseo wiþerwurd
importuna simul verborum frivola sontum
~is precibus
ad ‥ archiepiscopi ‥ instantiam et ~am magis quam persuasoriam
~am precis replicate frequenciam
idem archiepiscopus nobis ~a instancia persuasit ‥ contra dictum Philippum fedus inire(
ille vestrae voluntatis nimius exactor et inportunus [v. l. inoportunus ] inquisitor
venter noster ~us exactor est
~us [gl.: cupidus, inprobus vel inmitis, ] gastrimargiae dracomage velwiþerwurde
necessitas ~ior(v.
- 1. ongunstig gelegen, ontoegankelijk [locus];
- 2. (v. tijd) ongunstig;
- 3. (poët.; postklass.) (metaf.) ongunstig, ongelegen, lastig, onaangenaam [pauperies; fata];
- 4. onbeschaamd, grof, nors, brutaal [hostis; libido; natura].
累贅。不對時。兇者。Tempus importunum huic rei 時不方便于此事。
Suggest a Translation
See an image
Si quis autem, quod absit, unus ex vobis ullus de nonis et decimis censibusque reddendis atque renovandis negligens apparuerit, et Importunus Episcopis nostris de his, quæ ad illorum ministerium pertinere noscuntur, ... contradicere præsumpserit, etc.id est, cum pertinacia et obstinatione.
- 1 PER-, unfit, unsuitable, inconvenient: tempus: vi regere patriam inportunum est, S.: machinationibus locus, S.—Troublesome, grievous, distressing: pauperies, H.: Caphareus, stormy, O.—Unmannerly, rude, harsh, churlish, cruel, savage: tyrannus: mulier: senex, T.: importunissimus hostis: dives et importunus, H.: eripiet curule Cui volet importunus ebur, H.: volucres, V.: Inportunus transvolat, etc., the ungovernable youth, H.—Cruel, worthless, unbridled: libidines: clades civitatis.
-
…si in exsilium iussu consulis iveris, sustinebo. sin autem servire meae laudi et gloriae mavis, egredere cum importuna sceleratorum manu, confer te ad Manlium, concita perditos civis, secerne te a bonis, infer patriae bellum…
Cicero, in Catilinam
-
…, quis eum senator appellavit, quis salutavit, quis denique ita aspexit ut perditum civem ac non potius ut importunissimum hostem quin etiam principes eius ordinis partem illam subselliorum ad quam ille accesserat nudam atque inanem reliquerunt. hic ego…
Cicero, in Catilinam
-
…quos Q. Metellus facio iniuriam fortissimo viro mortuo, qui illum cuius paucos paris haec civitas tulit cum hac importuna belua conferam sed ille designatus consul, cum quidam tribunus pl. suo auxilio magistros ludos contra senatus consultum facere…
Cicero, in Pisonem
-
…bene merito civi, pro amico, pro re publica deprecari. quid hoc homine facias, aut quo civem importunum aut quo potius hostem tam sceleratum reserves qui, ut omittam cetera quae sunt ei cum conlega immani impuroque coniuncta…
Cicero, pro Sestio
-
…tribunos, non Bestiam, non Trebellium, non T. Plancum. non possum animo aequo videre tot tam importunos, tam sceleratos hostis ; nec id fit fastidio meo, sed caritate rei publicae. sed vincam animum mihique…
Cicero, Philippicae
-
…enim natura nobis iucundius, quid carius esse voluit quid est dignius in quo omnis nostra diligentia indulgentiaque consumatur homo importunis ime, cur tantam iniuriam P. Annio mortuo fecisti cur hunc dolorem cineri eius atque ossibus inussisti, ut…
Cicero, in Verrem
-
…vacant non vereor ne acerbus cuiquam istorum sit qui otio delectantur. Tertio vero generi non militum veteranorum, sed importunissimorum hostium cupio quam acerbissimum dolorem inurere. quamquam, patres conscripti, quousque sententias dicemus veteranorum arbitratu quod eorum tantum…
Cicero, Philippicae
-
…fuit impedirique ne tot summos viros interficeret quam ipsum aliquando poenas dare. Summo cruciatu supplicioque Q. Varius homo importunissumus periit ; si quia Drusum ferro Metellum veneno sustulerat, illos conservari melius fuit quam poenas sceleris Varium pendere .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…inopia. impendebat fames, incendia, caedes, direptio imminebat tuus furor omnium fortunis et bonis. queritur etiam importuna pestis ex ore impurissimo Sex. Clodi rem frumentariam esse ereptam, summisque in periculis eius viri auxilium implorasse rem…
Cicero, de Domo sua
-
…ubi nunc ambulamus, et palaestra et tot locis sessiones gymnasiorum et Graecorum disputationum memoriam quodam modo commovent Aut num importunum tempus in tanto otio, quod et raro datur et nunc peroptato nobis datum est Aut homines ab hoc genere…
Cicero, de Oratore