importunitas
importunitas, unsuitableness, unfitness
importūnĭtas (inp-), ātis, f. [importunus].
- In gen., unsuitableness, unfitness (perh. only ante- and post-class., and very rare): importunitatem spectate aniculae, Ter. And. 231: loci, dangerousness, Gell. 3, 7, 5.—
- II In partic., of character, unmannerliness, incivility, impoliteness, rudeness, insolence (class.; esp. freq. in Cic.): importunitas et inhumanitas omni aetate molesta est, Cic. de Sen. 3, 7: vide inter importunitatem tuam senatusque bonitatem quid intersit, id. Verr. 2, 3, 16, § 42: tanta importunitas tantaque injuria Facta in nos est modo hic intus ab nostro ero, Plaut. Rud. 3, 3, 6 (669): importunitas et superbia Tarquinii, Cic. Rep. 1, 40; so, with superbia, id. Lael. 15, 54: homo incredibili importunitate atque audacia, id. Verr. 2, 2, 30, § 74: ex tuo scelere, importunitate, etc., id. ib. 2, 3, 54, § 126: matris, id. Clu. 69, 195: animi, id. ib. 61, 170: animal ex omnium scelerum importunitate et omnium flagitiorum impunitate concretum, id. Pis. 9, 21; id. Sull. 27, 75: illis, quantum importunitatis habent, parum est impune male fecisse, Sall. J. 31, 22.
importūnitās, ātis, f. (importunus), I) die unbequeme-, ungünstige Lage, loci, Gell. 3, 7, 5. – II) die Unumgänglichkeit, Unleidlichkeit, Unausstehlichkeit, Schroffheit, Barschheit, Rücksichtslosigkeit, Unverschämtheit, Scheußlichkeit, aniculae, Ter.: matris, Cic.: animi, Cic.: scelerum, Cic.
tanta tamque continua tempestatum ~as ingruebat ut per hiemem totam vix una navis in insulam transnavigasset
si forte temporis inportunitate prepediti fueritis
obstitit occasionum ~as quominus cursorem vestrum citius expediverim super pluribus causis urgentioribus
ista allocacio expensarum fit ad presens propter distanciam, et inportunitatem loci et temporis, et ex aliis racionabilibus causis, consideratis per auditores
instans ~ate opportuna [v. l. importune oportune ]
quacumque oportuna inportunitate(v.
galearum vero multitudo perseverabat immobilis donec rex pransus, propter contingentes ~ates, cum omni exercitu valedicens indigenis processurus ascenderet
ruptis omnium ~atum repagulis ‥ exilitatis mee presentiam in congregatione pontificum Londini ‥ exhibere curabo
repugnantiis confractis quantumcumque desperabilium ~atum
vite sue asperitatem, quasi intollerabilem loci solitudinem desertique varias ~ates, ‥ narrare consueverat
si vobis tunc importune sunt cogitationes quas non debetis suscipere, nunquam propter illarum ~atem bonum quod incepistis velitis dimittere
ad tanti pondus regiminis vergentis etatis causabatur inportunitatem
~ate tamen custodum plus ad malam mansionem perduxit quam si duris artasset in vinculis. homines siquidem regionis illius barbariem ‥ redolentes, horrent verbis, habitu squalent, ‥
naso ‥ quid ‥ immundius ‥ esse potest, ut multe inde oris honestati ~ates immineant?
carcerem ‥ quem ranarum ~as foedavit
viator qui a cane infestatur, si substiterit et se ab ejus ~ate defenderit, canem importuniorem illico sentiet
flabellum de pennis pavonis, quo muscarum ~as a ministris abigebatur, imagini accline immune remansit
~as, -tis, i. infestatio
hac una repulsa curiales vehementer repressit, et eorum a se ~atem procul avertit
Britannia Minor ‥ a Britonibus relinquentibus Britanniam Majorem propter ~atem Germanorum est usque hodie populosa
inopportunitatem [v. l. inportunitatem ]
quibus insuper privilegia, ne impedirentur a studio ruralium quorumcumque ~ate, dedit
precum ~ate
nisi ~ati petentium cessisset humilitas
tociens diversis argumentis bona ecclesie exhauserat Romana semper hians ~as quod ‥
plura solet frequenter elicere paucorum petencium ~as quam multorum pusillanimitas extorquere
papa Romanus nimia ~ate instancium pro licencia habenda fatigatus
quorum obstinatam ~atem [gl.: i. garrulitatem, ] cum refutando frustrari non possetgemagnesse
quod intendo illorum meritis aut culpe ascribo quorum imperio atque ~ate victus hec scribo
quod opus non ~ate aliqua cuiquam legendum ingero, sed tantum videre volentibus simpliciter exhibeo
tandem ~ate omnium victus, id a rege petivit ne se inordinate ordinari in Britannia permitteret
suorum tamen ~ate abbatem episcopus sinodum suam ‥ adire summonuit
assunt ‥ amici ut sibi provideat rogantes, et sic [sc. egrotantem ] cogit quodammodo confiteri ~as amicorum
rex autem, eorum instanciam et ~atem [MS: †infortunitatem ] attendens, eorum voluntati ‥ condescendit
~atem
sanctissimus Hugo ‥ regis procerumque ~ate ut curam susciperet animarum tandem est devictus
cum aut necessitas importunior urgebit aut modestia verecundie necessitatis inportunitati, quam nondum inexorabilem expertus sum, victa succumbet
apud Altissimum ‥ qui precum †importunitate [MS: oportunitate; ] se asserit devincendum: oportunitate TreatyR II 485 , but cf.: precum ~ate G. Ed. III Bridl. 135
importūnĭtās, (12) ātis, f. (importunus), position désavantageuse [dʼun lieu] : Gell. 3, 7, 5 || entêtement : Ter. Andr. 231 || humeur acariâtre : Cic. CM 7 || caractère violent : Cic. Verr. 2, 2, 74 || rigueur, cruauté : Cic. de Or. 1, 230 ; Fam. 15, 4, 6 ; Rep. 1, 62.
- 1. (Gell.) ongunstige positie [loci];
- 2. onbeschaamdheid, grofheid [matris; animi].
Si qua vilis et inhonesta persona, honestum virum vel mulierem turpibus conviciis inhonestaverit, liceat alicui viro probo de pace, si supervenerit, illum objurgare, et illum uno vel duobus aut tribus colaphis sine forisfacto ab Importunitate sua compescere.
importūnitās (inp-) ātis, f
- importunus, unsuitableness, unfitness: aniculae, T.—Unmannerliness, incivility, rudeness, insolence: molesta: homo incredibili importunitate: animi.