About
Menu

importunare

importunare [ML] 1 to harass, vex, pester. ~are, inquietare, vexare Osb. Glouc. Deriv. 294. 2 (p. ppl.) importunate, bothersome. finis imponens necessitatem rebus foret valde inportunatus tali volucioni medie ut finis habeatur. relinquitur igitur quod diabolus voluit unum bonum sibi possibile, et per consequens volucio illa poterit esse bona Wycl. Ente 211. 3 f. l. 1220 inde plurimum †importunat [MS: murmurat; DipDoc I 66: murmurat] nostrum vulgus (AncC I 175) RL I 81.

Saved

Recent