imprincipiatus

imprincipiatus [cf. principiare] , having no first cause or beginning. Gros. Ps.-Dion. I 223 (v. interminabilis 2d); hoc modo cujuslibet subjecti possunt esse principia, quantumcunque ~i respectu suarum passionum Duns Ord. I 128; solus Pater in divinis est inprincipiatus Uhtred Contra querelas 339.