improbabiliter
improbābiliter, Adv. (improbabilis), verwerflich, Sidon. epist. 1, 11, 13. Rufin. hist. eccl. 1, 3.
murorum ‥ molitionibus non ~iter instructis
sentiunt ‥ et non ~iter asserunt quod tolerabilius uxorati ecclesias tenerent quam concubinis adherentes
potest ‥ humana fragilitas decipi et que vera sunt non ~iter falsa credere et e contrario que falsa sunt vera plerumque reputare
tanti sceleris ‥ non ~iter aliquis putabit autorem manifestum
quamvis non ~iter quidam exponant hoc in loco esse carnis ac sanguinis veritatem
Grecis contra non ~iter occurrentibus
verum ne tantas supposiciones sine tantilla probacione ~iter supponere videar ‥
imprŏbābĭlĭter, de manière inadmissible : Sid. Ep. 1, 11 ; Rufin. Aqu. Hist. eccl. 1, 3.
Ne postea si reprehensibilis videatur, pœniteat rei principem populi non ad liquidum judicasse, sibique metuat imputandum quod meretur, civem Improbabiliter ordinavit.