improbabilis
imprŏbābĭlis (inpr-), e, adj. [2. inprobabilis],
- not deserving of approbation, objectionable, exceptionable (not ante-Aug.; for in Cic. Ac. 2, 11, 33, the correct read. is probabilem; cf. Cic. Off. 2, 2): rationes, Cels. praef. med.: motus animi, Sen. Ep. 75 med.: factum per se improbabile, Quint. 7, 4, 7: argumentum, Plin. 4, 13, 27, § 93: non improbabilis mos, Dig. 50, 14, 3.—Adv.: imprŏbābĭlĭter, objectionably: objecta non improbabiliter, Sid. Ep. 1, 11 med.
improbābilis, e (in u. probabilis), mißbilligenswert, verwerflich, a) v. Lebl.: motus animi, Sen.: argumentum, Plin.: rationes, Cels.: non impr. mos, ICt. – b) v. Pers., non impr., Veget. mil. 1, 8.
scismaticus ille, Beringerium dico, ‥ constanter asserit quia beatus Hilarius ‥ in libro De divina Trinitate ~es sententias de Domino Jesu Christo protulerit
debet esse judicium ‥ tanto districtius quanto delictum eorum probari potest ~ius
quid posset cogitari ~ius vel a populo plus suspectum quam quod sacri canones ‥ sint in autoritate postpositi
Anacletus papa ‥ fuit apostolorum discipulus et ‥ a beato Petro in scripturis divinis instructus, de quo ~e omnino videtur, quod nesciret, an Petrus reputaret se super alios apostolos superioritatem habere
quod quoniam eque erit et ignoranti ~e et artem scienti certum, conveniet non prius hoc quam arte sed prius quam hoc artem plene demonstrare
Creator ad instructionem ‥ nostram magis ~es probate fidei articulos familiaribus rerum naturalium fulcit ‥ exemplis
fuerat ‥ questio proposita: utrum judex secundum allegata judicare debeat an juxta conscientiam? ad ‥ hanc ‥ particulam ‥ magis ~em tam urgentes ‥ rationes induxit
vult ‥ quod densitas medii operetur ad tremorem. et ideo licet vulgus hoc neget, tamen hoc non est ~e
quod Deus non potuit mundum creasse, ymmo sic nichil posset esse ~e vel idem foret simul probabile et ~e. ‥ non ‥ argucie impossibiles inducunt probabilitatem secundum illusionem ~em
imprŏbābĭlis, (16) e, qui ne mérite pas dʼêtre approuvé : Sen. Ep. 75, 12 ; Plin. 4, 93 ; Quint. 7, 4, 7.
- 1. verwerpelijk [motus animi];
- 2. niet overtuigend [argumentum].