1 imprisus
v. imprehendere
2 imprisus
[cf. OF empris, p. ppl. of emprendre < imprehendere], ~ius
, sworn adherent, follower; b (w. obj. gen.).
1215 facias habere G. matri K. filii Willelmi terras inimicorum domini regis, sc. Henrici de G. et R. filii sui et trium ~iorum suorum
[Cl 235a]; 1217 de dampnis ‥ per vos et ~ios vestros ‥ nobis et terre nostre illatis
[Pat 26]; 1217 sciatis quod Engugerus ‥ est imprisus noster et fidelis noster
[Pat 28]; 1230 quod pacem haberemus cum rege Francorum et inprisiis ejus ‥ ita quod nos vel inprisii nostri interim non forisfaceremus ‥ in terris ipsius regis vel inprisiorum suorum
[Cl 446]; s1223 magna turbatio oritur ‥ inter regem et comitem Cestrie et †impressos suos
[Ann. Tewk. 66]; s1233 tota Hibernia preter illos de Lacy et eorum inprisos reddiderunt [sic] et subdiderunt se Gileberto Mariscallo
[Ib. 91]. b s1263 proceres regni et provisionum inprisi
[Flor. Hist. II 483].