inanimalis
inanimalis, without life, inanimate
ĭn-ănĭmālis, e, adj.,
- lifeless, inanimate (post-class.): omnia (opp. animalia), App. Trism. p. 88; Macr. S. 4, 6; Tert. Apol. 48.
in-animālis, e, unbelebt, unbeseelt, gew. subst., animale et inanimale, Charis.: ut omnia constarent ex vacuo et solido, ex animali et inanimali, Tert. – meist im Plur., animalia inanimaliaque omnia, Liv. 21, 32, 7 (die Hdschrn. u. Hertz; Weißenb., Wölffl. u. Madvig inanimaque): inanimalia et incorporalia, Tert.: vel inanimalia vel muta, Macr.
ab animali ad ~e metaforice retulit
ĭnănĭmālĭs, (16) e, et inanimāns, tis, inanimé : Macr. Sat. 4, 6 ; Firm. Math. 1, 1.
in-animālis e, adj.,
- without life, inanimate: animalia inanimaliaque omnia, L. (al. inanima).