inanimare

1 inanimare [LL] , to encourage, hearten. ~ati ‥ hortamine illius G. Mon. X 9 (v. hortamen); his verbis commilitones suos ~abat Ib. 11; s1297 ceptis suis desistere nolens, sed ipsos paucos qui ei aderant pluribus modis ~ans Ann. Ang. & Scot. 379 (cf. G. Mon. XI 2); s1315 cum ‥ suos exercitus ad pugnam ‥ ~asset Flor. Hist. III 171.

2 inanimare [2 in- + 1 animare] , to dispirit, discourage, dishearten. nemo tamen existimet quod in mente habeam ~are et dehortari presbyteros, sed a predicacionis officio cohibere precipites Netter DAF 375C.